Davacı vekili, evlilik birliği içerisinde edinilen taşınmaz ve otomobil üzerinde mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere, taşınmaz nedeniyle 100.000 TL, otomobilden dolayı 20.000 TL katkı alacağının davalı taraftan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 19.07.1998 tarihinde evlenmiş 12.11.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 15.02.2011 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrığı (TKM'nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK'nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202.m). Dava konusu 48145 ada 1 parsel üzerindeki 7 nolu bağımsız bölüm 05.11.2007 tarihinde davalı ... adına tescil edilmiş, 03.12.2010 tarihinde satış yoluyla dava dışı....'e devredilmiş,... plakalı otomobil ise 10.12.2004 tarihinde alınarak davalı adına tescil edilmiştir.
Dava; 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddeleri uyarınca katılma alacağı isteğine ilişkindir. Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine, takdirde de bir isabetsizlik bulunmadığına, ./.
dava konusu taşınmaz ve araç edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde alındığına, davalının kişisel malı niteliğinde olmadığı belirlendiğine, HMK'nun 33. (1086 sayılı HUMK'nun 76) maddesi uyarınca davanın esası olan maddi olayların ileri sürülmesi taraflara, bunların nitelendirilmesi ve uygulanacak kanun maddesini belirlemek hakime ait olduğuna ve mahkemece tasfiyeye konu malvarlığı üzerindeki davacının katılma alacağı usulüne uygun olarak belirlendiğine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık ücretinin davalı taraftan alınarak Yargıtay duruşmasında vekil marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 1.727,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 5.179,56 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.