Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/2030 K.2014/21954

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 100. maddesinde kısmi ödemelerin öncelikle borcun fer'ilerinden mahsup edileceği, yine aynı Yasa'nın 121/son maddesinde ise faize faiz yürütülemeyeceği kuralları getirilmiştir.

Somut olayda Mahkeme'nin 19.06.2012 tarih ve 2011/17 Esas 2012/4 Karar sayılı hükmü, 07.10.2002 tarihinde yapılan kısmi ödemeden sonra tespit edilen 19.798,60 TL'lik bakiye borcun 3.096.84 TL'lik kısmının işlemiş faiz alacağı olduğu ve bu miktar üzerinden de 07.10.2002'den 21.11.2002'ye kadar ki dönem için faiz hesaplandığı için bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak bilirkişiden ek rapor alınmış, hükme esas alınan bu raporda; bozma ilamında belirtilen tarihler arasında asıl alacak üzerinden faiz hesabı yapılmış ise de.

17.12.2002 tarihinde yapılan ödemeden sonra bakiye 3.831,27 TL'nin asıl alacak olduğu nazara alınmadan, bu tarihten sonraki hesaplamalar da, 23.09.2004-24.11.2004 arası dönemde 6.531,62 TL'nin, yine 24.11.2004-17.10.2011 arası dönemde ise 6.494,67 TL'nin faize esas matrah olarak kabul edilip içinde faizin de bulunduğunu bu rakamlar üzerinden faize faiz hesap edilerek sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Mahkemece, yukarıda yazılı yasal düzenlemeye ve hükmüne uyduğu bozma ilamına aykırı olarak yapılan hesaplamanın düzeltilmesi amacıyla yeniden bilirkişiden ek rapor alınarak sonucu gidilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.