Davacı üçüncü kişi vekili, ...... İcra Müdürlüğü’nün 2012/20995 sayılı takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, ............’nün 2013/203 sayılı talimat dosyasında yapılan 29.03.2013 günlü hacizlere konu hayvanların ve değerli madenlerin üçüncü kişiye ait olduğunu, üçüncü kişinin şahsi takı ve altınlarının borçlunun evindeki kasada muhafaza edildiğini, yine haczedilen hayvanların İlçe Tarım Müdürlüğü kayıtlarına göre davacı adına kayıtlı olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını dava ve talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, borçluların borçtan kurtulmak için bir çok muvazaalı işlem yaptıklarını, borçlunun hayvanlarını gelini olan davacı üzerine kaydettirdiğini belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre; borçluların malvarlıklarını kaçırmak amacıyla hareket ettikleri, evlerini tapuda devretmelerine rağmen aynı evde oturmaya devam ettikleri, dava konusu hayvanları takip tarihinden sonra gelinleri olan üçüncü kişiye devrettikleri gerekçesi ile davanın reddine ve davalı alacaklı yararına tazminata karar verilmiş; hüküm davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Mahkeme üçüncü kişinin açtığı bu davayı reddederken dava değerinin %20’si oranında davalı alacaklı yararına tazminata da hükmetmiştir. İİK'nun 97/13.maddesi gereğince takibin talikine karar verilmiş ve istihkak davası reddedilmişse üçüncü kişinin alacaklıya tazminat ödemesine karar verilir. Somut olayda üçüncü kişinin istihkak iddiası reddedilmiş ise de dosya kapsamı itibari ile takibin talikine karar verilmediği alacaklı yararına tazminata hükmedilebilmesi için aranan yasal koşulların gerçekleşmediği dikkate alınmadan yazılı biçimde alacaklı lehine tazminata karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Davacı üçüncü kişi vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine. (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle tazminat yönünden temyiz itirazının kabulüne ve hüküm fıkrasının 1. bendindeki “...İİK'nun 97. madde gereğince alacaklının istifadesi geçiken miktarın yüzde yirmisi oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine.
“İİK’nun 97/13. maddesindeki yasal koşullar oluşmadığından tazminata hükmedilmesine yer olmadığına“ ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.