Davacı üçüncü kişi E.. Ş.. vekili, İstanbul 3. İcra Müdürlüğü’nün 2012/4983 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, Ordu 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/104 ve Erzurum 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/64, Trabzon 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/85, Giresun 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/141, Şalpazarı İcra Müdürlüğü'nün 2012/15, Sürmene İcra Müdürlüğü'nün 2012/42 sayılı Talimat dosyalarında yapılan hacizlere konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, bu cihazların bayiliğini alması nedeni ile eski bayii olan borçludan fatura ile satın aldığını, İİK'nun 99. maddesinin uygulanması gerektiğini, belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.
Davacı üçüncü kişi M. ........Medikal Ltd. Şti. vekili, İstanbul 3. İcra Müdürlüğü’nün 2012/4983 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, Ordu 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/104 ve Erzurum 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/64, Trabzon 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/85, Giresun 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/141 sayılı Talimat dosyalarında yapılan hacizlere konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, bu cihazların bayiliğini alması nedeni ile eski bayii olan borçludan fatura ile satın aldığını, İİK'nun 99. maddesinin uygulanması gerektiğini, belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesi istemi ile 2012/263 Esas sayı ile dava açmış,
Mahkeme arada maddi ve hukuki bağlantı bulunduğu gerekçesi ile iki dosyayı birleştirerek yargılamaya 2012/262 Esas sayılı dosya üzerinden devam etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, takibin devamı kararının tebliğinden itibaren 7 günlük yasal hak düşürücü süre içinde istihkak davasının açılmadığını, davacı E..
Ş.. ve borçlu şirketin ticaret sicil adresinin aynı yer olduğunu, hacizlerin hastanelerde, kamu kurum ve kuruluşlarında yapıldığını, bu sırada davacıların bulunmadığını, oradaki teknik ekip ya da hekimlerin borçlunun getirip kurduğunu beyan ettiği cihazların haczedildiğini, ispat yükü altında olduklarını, sunulan delillerin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını diğer yandan davacı şirketler ile borçlu arasında organik bağ bulunduğunu, Emine ve Ö.
Ş.'in karı koca olduğunu, M..... .... Ltd. Şti'nin yetkilisinin bir dönem Ö.Ş.ardından tek başına kızı S. Ş. olduğunu, bu şirketin çalıştığı binanın borçluya ait olduğunu, istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak ileri sürüldüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı borçlu şirket, alacaklı ile birlikte B. Ltd. Şti'nin aynı anda bayii olduklarını, alacaklının gönderdiği ihtarnameler ile diğer firma ile olan bayilik sözleşmesinin durdurulmasının istendiğini, bunun üzerine 10.11.2011 ve 25.11.2011 tarihli iki ihtarname ile satıcılık sözleşmesinin sona erdirildiğini, bundan sonra da bölgede bulunan anılan firmaya ait cihazları diğer yetkili satıcılara satıp bedelini tahsil ettiklerini, ihalesi devam edenler için kira sözleşmesi imzaladıklarını, haczedilen eşyaların üçüncü kişilere sattıkları cihazlar olduğunu savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre: Dava konusu mahcuzların davacı Emine tarafından diğer davacı M.......Medikal Ltd. Şti'ne satışının yapılarak fatura edildiği, ancak borcun doğum tarihi dikkate alındığında faturaların tek başına istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli kabul edilemeyeceği, davacı ve borçlu şirketin aynı iş kolunda aynı şehirde faaliyet gösterdiği unvanlarının benzer olduğu, davacı Emine'nin borçlu şirket ortağı Ömer'in eşi, H.
Ö.'in kardeşi olduğu, arada organik bağ bulunduğu, tüm bunların istihkak iddiasının muvazaaya dayandığını kanıtladığı, davalı borçlunun davayı kabul ettiği gerekçesi ile davanın ve birleşen davanın reddine, borçlunun kabulü nedeni ile bu davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişilerin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Davalı borçlu istihkak iddiasını kabul etmiştir; ancak, bu kabul alacaklının haklarını etkilemez. Gerçekten İİK'nun 97/12. maddesinde: "Mahcuz eşya ile ilgili olarak icra memuruna dermeyan edilen iddiada üçüncü şahıs ve borçlunun birleşmeleri alacaklıya müessir değildir. Üçüncü şahsın bu iddiasını ispat etmesi lazımdır. Ancak üçüncü şahsın mahcuz eşyanın kendisinin mülkü veya kendisine merhun olduğu hakkındaki iddiasının borçlu tarafından kabulü kendi aleyhine delil teşkil eder ve ileride bu ikrara aykırı hiçbir iddiada bulunamaz." düzenlemesi yer almaktadır.
Bu durumda davanın reddine yönelik hüküm kurulması gerekli ve yeterlidir. Hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde hem davanın reddine hem de borçlu yönünden kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki bu durum sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte
bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı ..... D.... A.Ş.'ye verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine
ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL'nin temyiz eden davacı ve birleşen dosya davacısı....Tic. Ltd. Şti'den ayrı ayrı alınmasına 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.