KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2014/4388 E., 2015/3373 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Şikayet
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Borçlular aleyhine tazminat davası sonrası verilen hükme dayalı olarak ilamlı takip başlatılmış, icra emriyle; 1/3 ünden sorumlu olunduğu belirtilerek 40.000 TL tazminat ile bu alacak kalemi için işlemiş faizi ve ilamda lehe hükmedilen vekalet ücreti, yargı gideri ile harcın ödenmesi istenmiş, borçluların ilama aykırı olarak talepte bulunulduğu şikayeti üzerine, Mahkemece, şikayetin kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verilmiştir.
HGK’nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas 1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle, sınırlı yetkili İcra Mahkemesi'nce ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez.
Somut olayda, icra takibine konu edilen . Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/85 Esas 2013/96 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde "40.000 TL'nin davalılardan tapudaki payları oranında alınarak davacıya verilmesine" şeklinde karar oluşturulmuştur. Kararda bahsi geçen tapu kaydının hangi taşınmaza ait olduğu belirlenemediğinden anılan kararın tavzih edilmeden mevcut haliyle infazı kabil değildir. Mahkemece taleple bağlı kalınarak icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken icranın geri bırakılmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2014/4388, K. 2015/3373, 9 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama