Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/4730 K.2015/9468

İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı alacaklı vekili, İcra Müdürlüğü’nün 2012/2849 ve 2850 sayılı takip dosyalarında yapılan hacizde üçüncü kişinin istihkak iddiasında bulunduğunu, haciz adresindeki fabrikayı kiraladığını iddia ettiğini, ancak burasının halen borçlular tarafından işletildiğini, hacizde borçluların hazır bulunduğunu, sunulan delillerin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını, muvazaalı işlemler yapıldığını belirterek, davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, vektaletnamesini sunmuş, ancak davanın esasına ilişkin beyanda bulunmamış ve vekillik görevinden istifa etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu haciz adresinin, borçlu şirkete tebligat yapılan adresle ilgisinin bulunmadığı, üçüncü kişinin sunduğu kira sözleşmesinin takip tarihinden önce noterlikçe tasdik edildiği, haczin üçüncü kişinin zilyetliğindeyken yapıldığı, davacı alacaklının davasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. maddesi uyarınca açtığı “istihkak” iddiasının reddi talebine ilişkindir.

1-Dava konusu İcra Müdürlüğü'nün 2012/2849 sayılı takip dosyasına yönelik istihkak iddiasının incelenmesinde:

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı Yasa'nın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000.- TL’sını geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon TL (10,00.-TL)'sını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

Buna göre hesaplama yapıldığında 2014 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyiz konusu 5.440,00.-TL’sının üzerinde bulunmalıdır.

İİK’nun 363. maddesinin 1. fıkrasının 7. bendinde temyiz edilebilecek kararlar arasında sayılan istihkak davalarında ve istihkak davalarına ilişkin takibin taliki kararlarında temyiz incelemesi yapılabilmesi için aynı fıkranın son cümlesinde yer alan özel düzenlemeye göre icra mahkemesi kararının taalluk ettiği malın veya hakkın değerinin belirlenen bu miktarı geçmesi şarttır.

Somut olayda temyiz konusu mahcuzların değeri 5.440,00.-TL’sının altındadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2-Dava konusu İcra Müdürlüğü'nün 2012/2850 sayılı takip dosyasına yönelik istihkak iddiasının incelenmesine gelince:

Dava konusu haciz sırasında borçlu .... hazır bulunmuş, borca itiraz etmeyerek ödeme gücünün olmadığını ifade etmiştir. Üçüncü kişi haciz mahalline sonradan gelmiştir. Borçlu haciz adresinin eski iş yeri olduğunu kabul ve beyan etmiştir. Üçüncü kişinin sunduğu 06.04.2012 tarihli faturalara göre borçlu ticari emtiasının tamamını üçüncü kişiye devretmiştir.

Takibe konu borç 20.05.2012 tarihli çekten kaynaklanmaktadır. Davacı alacaklı aralarındaki ticari alışveriş nedeni ile çekin düzenlendiğini belirtmektedir. Gerçekten de çeklerin ileri tarihli olarak düzenlenmesi ticari yaşam içinde sıklıkla karşılaşılan bir durumdur.

Somut olayda, alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı iş yeri devri yapıldığının kabulü gerekir. Devir gerçek kabul edilse bile İİK'nun 44. maddesindeki gereklerin yerine getirildiğinin iddia ve ispat edilememesi nedeni ile devralan da işletmenin borçlarından sorumlu olacaktır.

Davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde reddine yönelik yazılı biçimde hüküm kurulması hatalı olmuştur.