Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2014/5686 K.2015/12139

..... ile........ aralarındaki ziynet alacağı, ev eşyası alacağı davasının kabulüne dair ... Aile Mahkemesi'nden verilen 11.11.2013 gün ve 1383/943 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, mal rejiminin tasfiyesi ile dava dilekçesinde belirtmiş olduğu ziynet, ev eşyası ve banka kredisi ödemesine ilişkin olarak alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 24.08.2008 tarihinde evlenmiş. 12.02.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden evlilik tarihinden mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun 202.m).

1- Dosya kapsamına dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller değerlendirilerek karar verildiğine ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıda gösterilen nedenler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Banka kredisine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Dosya kapsamından, davaya konu banka kredisinin davacı kadın adına çekilmiş olduğu ve bu kredi borcunun belli bir kısmının evlilik birliği içerisinde ödendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece; bu kredinin mal rejiminin devamı süresince ödenen miktarı belirlenip, belirlenecek bu miktarın TMK'nun 219 vd maddeleri gereğince edinilmiş mal olduğunun kabulü ile tasfiyesi yapılması gerekir iken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

b- Ayrıca mal rejiminin devamı sırasında davacı kadın tarafından davalı kocaya dosyada bulunan 19.12.2008 tarihli dekontlardan anlaşıldığı üzere davaya konu banka kredisinden toplamda 7.250,00 TL nin gönderildiği, mal rejiminin sona ermesinden sonra davacının babası tarafından toplu ödeme yapılarak banka kredisi borcunun kapatıldığı anlaşılmakla, davalıya gönderilen 7.250,00 TL'nin davacının kişisel mal olduğunun kabulü ile davalıdan alınıp davacıya verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

3- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinden: davacı taraf dava dilekçesinde açıkça faiz talebini belirtmiş olup, mahkemece karar tarihi olan 11.11.2013 tarihinden itibaren alacağa faiz hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.