Davacılar vekili, tarafların evlilik birliği içinde üye olunan kooperatif vasıtası ile edinilen 1432 ada 1431-B numaralı taşınmazın muvazaalı olarak dava dışı üçüncü kişiye devredildiğini açıklayarak takas sonucunda arta kalan 158.700 TL katılma alacağı ile yazlık niteliğindeki taşınmazdan kaynaklanan katkı payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, yazlık niteliğindeki taşınmazda davacının katkısı bulunmadığı ve katılma alacağının ıslah ile artırılan kısmı zamanaşımına uğradığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, açılan davanın kabulü ile 113.000 TL katkı payı alacağı ve 148.700 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Daire'nin 08.05.2012 tarih ve 2012/ 2056-3981 Esas, Karar sayılı ilamıyla, davacı vekilinin bütün, davalı vekilinin ise katılma alacağına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle davacı lehine hükmedilen 148.700 TL katılma alacağı yönünden boşanma kararının kesinleştiği tarih ile ıslah tarihi arasında TMK'nun 178. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden bozma kararı verilmiştir.
Mahkemece önceki hükümde direnilerek 148.700 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiş olmakla Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.04.2013 gün 2013/8-375 Esas, 2013/520 Karar sayısı ile edinilmiş mallara katılma rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak istekleri (katılma alacağı ve değer artış payı alacağı) 818 sayılı TBK'nun 125. maddesi gereğince (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146. maddesi) 10 yıllık zamanaşımına tabi bulunduğundan yerel mahkemenin direnme kararı yerinde ise de,
hüküm zamanaşımı nedeniyle bozulmuş olup işin esasına ilişkin temyiz nedenleri incelenmediğinden dosyanın sair temyiz nedenlerinin incelenmesi için Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.
Taraflar 20.09.1990 tarihinde evlenmişler, 12.12.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 13.10.2008 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında, eşler, başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden evlilik tarihinden 4721 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi gereğince mal ayrılığı ve bu tarihten boşanma davasının açıldığı 12.12.2005 tarihine kadar TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava konusu 1432 parsel 1431-B numaralı mesken niteliğindeki taşınmaz davalının kooperatif üyeliği sonucunda edinilmiş olup 22.05.2000 tarihinde başlayan üyelik 26.07.2005 tarihinde üçüncü kişiye devir sonucunda son bulmuştur.
Mahkemece 01.01.2002 tarihinden devir tarihine kadar yapılan aidat ödemeleri esas alınarak bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itibar edilerek 148.700 TL katılma alacağına hükmedilmişse de, raporda davacı lehine karar verilmesi gereken miktar 50.400 TL olarak belirtilmesine rağmen hangi nedenle 148.700 TL'ye hükmedildiği, başka bir anlatımla bu miktara nasıl ulaşıldığı açık değildir.
Hükmün davalı tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle yeniden kurulacak hükümde kısa karar altına alınacak miktarın 148.700 TL'yi aşamayacağı dikkate alınarak, gerekirse bilirkişiden de yeniden rapor alındıktan sonra sonucuna göre denetime elverişli bir hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle kabulüyle hükmün, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., HMK'nun m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 71,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.