Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/12211 K.2017/14185

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Alacaklı vekili; borçlu idarenin serbest gelirlerinden oluşan ve kamu hizmetlerine tahsis edilmeyen hesaplarına haciz konulması taleplerinin İcra Müdürlüğünce reddedildiğini belirterek, Müdürlük işleminin iptalini talep etmiştir.Mahkemece, haczi talep edilen hesapların kaynağının ne olduğu,

haczedilip edilemeyeceğinin haciz konulduktan sonra borçlu tarafından ileri sürülmesi gerektiği gerekçeleriyle şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.2004 sayılı İcra İflas Yasasının 82.maddesinin 1.fıkrasında;”Devlet malları ile mahsus kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen mallar haczedilemez.” hükmü yer almaktadır.

İcra İflas Yasasının 82.maddesinin son fıkrasında; ise “İcra memuru, haczi talep edilen mal veya hakların haczinin caiz olup olmadığını değerlendirir ve talebin kabulüne veya reddine karar verir.” düzenlemesi mevcut olup, bu hüküm ile icra müdürlüğüne mevzuat çerçevesinde her tür hesaba yönelik haciz konulması taleplerini değerlendirme ve bu doğrultuda talebi reddetme yetkisi de verildiğinin kabulü gerekir.

Ancak İcra Müdürlüğünce verilen kararların da icra mahkemesince denetlenmesi gerekir.

Bu durumda Mahkemece, İcra Müdürlüğü işleminin denetlenmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir.