Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/22005 K.2017/10543

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davaya konu 2694, 1646, 2699 ve 2696 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ev, samanlık ve ağaçların, vekil edenlerinin murisi tarafından meydana getirildiğini ve taşınmazların ....sahasında kaldığını açıklayarak, muhdesatların vekil edenlerine aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan, ..., ... ve ... davayı kabul etmiş, ..., ev ve samanlığın muris tarafından yapıldığını, ağaçların ise davacılara ait olduğunu beyan etmiş, davalı ... ... dosyaya ibraz etmiş olduğu 2.12.2010 tarihli dilekçe ile davayı kabul ettiğini bildirmiş, bilahare dosyaya ibraz ettiği 10.12.2010 tarihli dilekçe ile, yanıltıldığı için kabul beyanı verdiğini, davayı kabul etmediğini bildirmiş, davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 2694 parsel üzerinde bulunan ev ve samanlık ile tüm parsellerde bulunan değişik cinslerdeki bir kısım ağaçların davacılara aidiyetinin tespitine ilişkin olarak verilen karar, davalılardan ... ve Ayşe Karaoğlu tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay 7.Hukuk Dairesi'nin 19.6.2013 tarih ve 2012/8442 E., 2013/11492 K. sayılı ilamı ile,

temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiş, davalılar Ayşe Karaoğlu ve ... tarafından, kararın, karar düzeltme yolu ile yeniden incelenmesi talep edilmiş, yapılan inceleme neticesinde, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla, 7.Hukuk Dairesi'nin 19.6.2013 tarih ve 2012/8442 E., 2013/11492 K. sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi ile; kararın, karar ve ilam harcı ile avukatlık ücretine yönelik olarak bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; 17.3.2015 tarihli oturumda, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile, 2694 parsel üzerinde bulunan ev ve samanlığın yıkıldığı anlaşıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, diğer parsellerdeki bir kısım ağaçların ise davacılara aidiyetinin tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Bir mahkemenin bozma kararına uyması sonunda, o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine bu kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince; hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu, mahkemeye hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir.

(09.05.1960 gün 21/9 sayılı YİBK) Mahkemenin, Yargıtay'ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararının kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, bozma kararı kapsamı dışında kalan kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak, karar veremez.

Bozma kapsamı dışında kalan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün 13/5 sayılı İBK)

Davadaki taleplerden biri veya birkaçı hakkındaki kararın, Yargıtay'ın bozma ilamının kapsamı dışında kalması halinde, Mahkemenin kısmi bozma kararı üzerine yaptığı inceleme sonucu verdiği yeni kararında, infazda tereddüt oluşmaması hükmün bütününün son ilamda görülmesinin sağlanması açısından, eski kararın bozma kapsamı dışında kalan bölümünün de aynen tekrarlanarak, “bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmesi gerekmektedir.

Eldeki davada, Mahkemece bozmadan önce verilen ilk kararın; harç, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti dışındaki kısımları, bozma kapsamı dışında kalarak lehine olan taraf için usuli kazanılmış hak oluştuğundan, bu talepler hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece ev ve samanlık hakkında.

“1-Davanın kısmen kabulü ile, dava konusu Sinop ili, Saraydüzü ilçesi, Yaylacılı köyünde bulunan tapunun 2694 parsel nosunda kayıtlı taşınmaz üzerinde inşa edilen ve fen bilirkişi Hakan Akkuş tarafından tanzim edilen rapora ekli krokide B ve C harfleri ile gösterilen ev ve samanlığın yıkıldığı anlaşıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde yeniden farklı bir hüküm tesis edilmesi, ağaçlar ile ilgili olarak ise.

“2-Dava konusu dava konusu Sinop ili, Saraydüzü ilçesi, Yaylacılı köyünde bulunan tapunun 2694 parsel nosunda kayıtlı taşınmaz üzerinde yer alıp mahkememizin 2010/1716 esas nolu dosyasında alınan bilirkişi raporunda cins ve adedi belirtilen ağaçlardan talebe bağlı kalınarak bir elma, iki nar, bir asma, iki kızılcık, altı incir ve dört zeytin ağacının davacılara aidiyetinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 3-Dava konusu dava konusu Sinop ili, Saraydüzü ilçesi,

Yaylacılı köyünde bulunan tapunun 2696 parsel nosunda kayıtlı taşınmaz üzerinde yer alıp mahkememizin 2010/1718 esas nolu dosyasında alınan bilirkişi raporunda cins ve adedi belirtilen ağaçlardan talebe bağlı kalınarak bir elma, iki ceviz, bir incir , iki zeytin ve üç nar ağacının davacılara aidiyetinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 4-Dava konusu dava konusu Sinop ili, Saraydüzü ilçesi,

Yaylacılı köyünde bulunan tapunun 2699 parsel nosunda kayıtlı taşınmaz üzerinde yer alıp mahkememizin 2010/1720 esas nolu dosyasında alınan bilirkişi raporunda cins ve adedi belirtilen ağaçlardan talebe bağlı kalınarak bir nar nar ağacının davacılara aidiyetinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 5-Dava konusu dava konusu Sinop ili, Saraydüzü ilçesi, Yaylacılı köyünde bulunan tapunun 1646 parsel nosunda kayıtlı taşınmaz üzerinde yer alıp mahkememizin 2010/2353 esas nolu dosyasında alınan bilirkişi raporunda cins ve adedi belirtilen ağaçlardan talebe bağlı kalınarak beş elma, üç ayva, iki armut, onüç dut, sekiz ceviz, dokuz asma,

sekiz nar, bir şeftali, üç erik, iki çitlenbik, iki kavak ve sekiz incir ağacının davacılara aidiyetinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 6-infazda kolaylık olması açısından mahkememizin 2010/1716-1718-1720 ve 2353 esas nolu dosyalarında alınan bilirkişi raporlarının birer suretinin hükme eklenmesine” şeklinde eski hüküm fıkralarının tekrar edilmesi doğru değildir.

Ne var ki; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün 1,2, 3,4,5 ve 6. fıkralarının HUMK'un 438/7 (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.