Davacı; davalı eşi ile 2003 yılında evlendiğini, aralarında görülmekte olan boşanma davası olduğunu, evlilik birliği içerisinde edinilen taşınmaz, banka hesapları, şirket hisseleri ve sair tüm malların davalı eşi adına kayıtlı olduğunu açıklayarak TMK'nun 218-241 maddeleri hükümlerine göre mal rejiminin tasfiyesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000,00-TL katılma alacağının tasfiyenin sona ermesinden başlayarak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve davaya konu şirket hisseleri, banka hesapları ve taşınmazların kayıtlarına tedbir konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece 02.05.2014 tarihli tensiple davalı adına kayıtlı banka hesaplarının 1/2'si üzerine, şirket hissesi üzerine ve davaya konu taşınmazların tapu kayıtları üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiş, davalı vekilinin 4 parsel 47 numaralı bağımsız bölüm ile 1 parsel 32 numaralı bağımsız bölüm ve banka hesaplarına ilişkin tedbir kararına itirazın reddine karar verilmekle, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK'nun 391/3. maddesindeki düzenleme ile ihtiyati tedbir kararlarına karşı da kanun yolu açılmış ve kanun yoluna başvurulması halinde ihtiyati tedbirin özelliği gereği incelemenin öncelikle yapılacağı ve verilen kararın da kesin olacağı açıklanmıştır.
Ancak Yargıtay içtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 21.02.2014 tarih 2013/1 Esas 2014/1 Karar sayılı içtihadı ile HMK'nun 391. ve 394. maddelerinde geçen “kanun yolu" ibaresi ile kastedilenin istinaf yolu olduğu, Geçici 3. madde yollamasının sadece HUMK'nıın temyize ilişkin hükümlerini kapsadığı ve ihtiyati tedbire ilişkin kararların nihai nitelikte kararlardan olmadığı, ayrıca bu konuda özel bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde bu tür kararların temyiz yolu kapsamında incelenemeyeceği kanaatine varılmış ve “İlk derece mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına" karar verilmiştir.
İçtihadı Birleştirme Kararları emredici nitelikte ve uyulması zorunlu olup, ihtiyati tedbire ilişkin olarak verilen kararın temyizi kabil olmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.