Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/3688 K.2015/9034

İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, İcra Müdürlüğü’nün 2009/601 sayılı takip dosyasında trafik kaydına haciz konulan .... plaka sayılı aracı, müvekkilinin Noterde yapılan 25.08.1998 tarihli kati araç sözleşmesi ile satın aldığını belirterek haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kati satış sözleşmesi gereği aracın mülkiyetinin davacıda olduğu gerekçesi ile İcra Müdürlüğü’nün 2009/601 sayılı dosyası ile haciz konulan ... plaka sayılı araca ilişkin haczin kaldırılmasına karar verilmesi üzerine hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

2-Davalı alacaklı vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava konusu araç, trafik kaydına haciz konulmasından önce Noterde yapılan sözleşme ile üçüncü kişi tarafından satın alınmış, mülkiyet hacizden önce davacıya geçmiştir. Ne var ki, 3. kişinin satış işlemini Trafik Tescil kuruluşuna bildirmemesi nedeni ile dava konusu araç borçlu adına kayıtlı iken UYAP üzerinden haciz konulmuştur. Öyleyse, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı alacaklının yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamıştır. Ne var ki, HUMK'nun 438/7. maddesi (HMK. m.370/2) uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onamasına karar vermek gerekmiştir.