Davacı üçüncü kişiler vekili, Kartal 4. İcra Müdürlüğü’nün 2012/945 sayılı takip dosyasında yapılan 28.03.2012 günlü haczin üçüncü kişinin yüklenicisi olduğu inşaat sahasında yapıldığını, borçlu ile aralarında taşeron sözleşmesi bulunduğunu borçlu taşeronun mali sıkıntıya düşmesi nedeniyle temerrüt ihtarı gönderildiğini, borçlu şirketin demirbaşlarını alarak inşaat alanından ayrıldığını, mahcuzların davacı 3. kişiye ait olduğunu belirterek istihkak iddialarının kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, haciz esnasında hazır bulunan kişilerin borçlunun eski çalışanı olduklarını beyan ettiklerini, davacının sözleşmenin feshedildiğine ilişkin delil sunamadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre: 3.kişi şirket ile borçlu şirket arasında haciz mahallinde yapılan okul inşaatı için taşeron sözleşmesi imzalandığı, borçlu şirket tarafından sözleşme gereği yerine getirilmediğinden 3.kişi şirket tarafından 6 Ocak 2012 tarihinde ihtarname çekildiği ve dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere borçlu şirketin hacizden önce haczin yapıldığı okul inşaatını terkettiği ve inşaatın kalan kısmına davacı şirket tarafından devam olunduğu ayrıca haczedilen mallara ilişkin davacı şirketçe faturalar ibraz edilmek suretiyle mülkiyet iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Davacı 3. kişi, borçlu şirket ile arasında 08.06.2011 tarihli taşeronluk sözleşmesi bulunduğunu, borçlunun kendisine ait şantiyede çalıştığını, şantiyenin durması nedeni ile borçluya 06.01.2012 tarihinde temerrüt ihtarı gönderildiğini belirterek haczedilen mahcuzların kendisine ait olduğuna ilişkin fatura deliline dayanmaktadır.
Mahkemece istihkak davasının kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;
Haciz mahallinde hazır bulunan işçiler inşaat alanında borçlunun mermerlerinin bulunduğunu ve öncesinde borçlu şirkette çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Bu durumda borçlu şirket çalışanlarının davacı şirkette çalışmaya devam edip etmediği, SGK kayıtları getirtilerek araştırılmalıdır.
Taşeronluk sözleşmesinin sıhhatinin tesbiti ile sözleşmenin sona erip ermediğinin belirlenebilmesi için, davacı 3. kişi şirket ve borçlu şirketin defter ve kayıtları üzerinde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak taşeronluk sözleşmesinin tarafların ticari defterlerinde kayıtlı olup olmadığı ile sona erip ermediğinin, sona ermiş ise tarihi tespit edilerek borçlu şirketin inşaat alanında faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi gerekmektedir.
Yine oluşacak sonuca göre üçüncü kişinin sunduğu faturaların gerçekliği, bunların mahcuzlara uygunluğu, konuları keşif ve bilirkişi incelemeleri ile tespit edilmeli, bu sırada alıcı ve satıcı firmaların ticari kayıtlarına, ödeme vb. hususlara da bakılmalı, sunulan delillerin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olup olmadığı değerlendirilmelidir.
Mahkemece belirtilen yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 1.563,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,
13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.