Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2015/550 K.2015/22724

Davacı-karşı davalı ... ile davalı-karşı davacı ... aralarındaki dava hakkında ... 8. Aile Mahkemesi'nden verilen 20.06.2013 tarih ve 787/862 sayılı hükmün Daire'nin 24.10.2014 gün ve 18196/19198 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı-karşı davalı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı karşı davalı ... vekili, tarafların evlilik birliği içerisinde müşterek birikimlerinin bankalarda mecvduat ve yatırım hesaplarına yatırıldığını, bu hesaplarda 46810 TL'nin bulunduğunu açıklayarak yarı oranındaki bölümünün katılma alacağı olarak davalı eşten tahsiline karar verilmisini istemiş, daha sonra sunulan ve taleplerini açıkladığı dilekçesinde ise, davacı eşe düğünde takılan ve kişisel malı olan takılarının bozulduğunu değeri olan 10.000 TL'nin bankadaki mevduatları içine eklendiğini, bu miktarın tamamı ile kalan 36.810 TL'nin yarısı 18.405 TL katılma alacağı toplamı 28.405 TL'nin davalı eşten tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı karşı davacı ... vekili, evlilik birliği içerisinde yapılan tasarrufların bankalarda davalı eş adına olan hesaplarda değerlendirildiğini toplam 19.113,36 TL olan hesabın tasfiye edilerek payına düşen miktarın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada davacı-karşı davalı ...'in davasının kısmen kabulü ile 20.832,73 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren davalıdan tahsiline, karşı davacı ...'in talebinin ise reddine karar verilmesi üzerine hüküm davalı-karşı davacı ... vekili tararfından temyiz edilmiş; mahkeme hükmü Dairemizce 24.10.2014 tarih, 18196-19198 Esas- ve Karar sayılı karar ile onanmıştır. Bu defa davalı-karşı davacı ... vekili tarafından süresi içerisinde sunulan dilekçesi ile karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Mal rejiminin devamı süresince, bir eşin sahip olduğu edinilmiş malda, diğer eşin artık değerin yarısı oranında katılma alacak hakkı vardır. Artık değere katılma alacağı, eklenecek değerlerden (TMK.nun 229.md) ve denkleştirmeden (TMK.nun 230.md) elde edilen miktarlarda dahil olmak üzere, eşin edinilmiş mallarının (TMK.nun 219 md) toplam değerinden, bu mallara ilişkin borçlar çıktıktan sonra kalan artık değerin (TMK.nun 231.md) yarısı üzerindeki diğer eşin alacak hakkıdır. (TMK.nun 236/1 md). Katılma alacağı Yasadan kaynaklanan bir hak olup, bu hakkı talep eden eşin gelirinin olmasına veya sözkonusu mal varlığının edinilmesine, iyileştirilmesine ya da korunmasına katkıda bulunulmasına gerek yoktur.

Artık değere katılma alacak miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye anındaki sürüm değerleri esas alınır. (TMK.nun 227/1, 228/1, 232 ve 235/1.m). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye anı karar tarihidir.

Somut olayda; davacı ziynet bedeli olarak 10.000 TL ve bankadaki mevduatlar yönünden toplam 36.810 TL'nin yarısı olan 18.405 TL katılma alacağı olmak üzere toplam 28.405 TL alacak isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, davacı-karşı davalının taleplerinden ziynet alacağı talebinin reddine, bankadaki mevduat hesaplarındaki alacak talebi yönünden ise tasfiye suretiyle yarı orandaki miktarın faizi ile birlikte katılma alacağı olarak davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Ziynet alacağı yönünden isteğin mahkemece reddine karar verilmiş olması doğrudur. Kaldı ki bu bölüm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Mahkemenin kabul gerekçesine göre, davacı-karşı davalının bankadaki mevduatlar yönünden talebi kabul edildiği ve bu miktardan da hesaplardaki paranın yarısı olan 18.405 TL miktarındaki alacağa hükmedilmesi gerekirken 20.832,73 TL alacağa hükmedilmesi ve ayrıca hükmedilen alacağa faiz yürütülmesi isteği de bulunmadığı halde, faize de karar verilmesi. 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesinde açıklanan talepten fazlasına hükmedilemeyeceği kuralına aykırı olmuştur.

Buna göre kabul ve reddine karar verilmesi gereken miktarlar ve oranları esas alındığında; hükmün harç, yargılama gideri ve avukatlık ücretine ilişkin bölümlerinin de isabetli olmadığı açıktır.

Temyiz incelemesi sırasında bu husus gözden kaçırılarak hükmün onandığı görülmekle, bu yönlere ilişkin karar düzeltme isteği kabul edilmiş; hükmün kabul edilen alacak miktarı ile buna bağlı olarak tarafların leh ve aleyhine hükmedilen harç, vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile alacağa faiz yürütülmesine ilişkin bölümlerinin bozulması gerekmiştir.