KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2016/13013 E., 2020/706 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Muhdesat Aidiyeti-Ecrimisil
Karar Metni
439 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Asıl dava 1481 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın mülkiyetinin tespiti ile tapu kaydına şerh ve tescil istemine, karşı dava ise anılan muhdesat için ecrimisil istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş; karar, bir kısım davalılar-karşı davacılar vekilince temyiz edilmiştir. 1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalılar-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Karar düzeltme talebi üzerine verilen 10.07.2014 tarihli Yargıtay ilamında; “... davacının dava konusu taşınmazda paydaş bulunduğu, davanın konusunun davalı payına isabet eden muhdesat değeri olduğu, dava sonunda hükmedilecek karar ve ilam harcının da bu değer üzerinden belirlenmesi gerekirken fazla miktarda karar ve ilam harcı ile avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olduğu...” belirtilmiş ise de Mahkemece Yargıtay ilamına uygun hüküm kurulmamıştır.
Dava konusu taşınmazda davacıların payı 160/1440 olup, davalıların payına isabet eden muhdesat değeri 25.472 TL’nin dava değeri olduğu gözetilerek asıl dava yönünden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi, ayrıca davalıların miras payları oranında sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde muhdesatın tümünün değeri üzerinden hesaplama yapılarak davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.
Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2016/13013, K. 2020/706, 3 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama