KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2016/13445 E., 2020/990 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Muhdesatın Tespiti
Karar Metni
565 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, bir kısım davalılar yönünden davanın kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiş olup, hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, davacının 266 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan yığma ve betonarme binayı kendi emeği ile masrafları kendine ait olmak üzere yapıldığını belirterek binanın mülkiyetinin davacıya aidiyetine karar verilmesini talep etmiştir.
Bir kısım davalılar, davayı kabul etmişler, davalılardan Zeliha ise haklarını istediğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bozma doğrultusunda yapılan araştırma sonunda, davanın davalılardan ..., ... ve ... yönünden kabulüne; buna göre, 266 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kargir evin davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyetin tespiti isteminin reddine, diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan reddine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan inceleme ve araştırma sonunda mevcut deliller mahkemece takdir edilerek davanın kabulüne karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ...’nın aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalı ...’nın harç ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu 266 parsel sayılı taşınmaz tapuda paylı mülkiyet ve elbirliği mülkiyet üzere kayıtlı olup davalılardan ..., ... ve ... murislerinden intikal eden 1/9 hisseye verasette iştirak halinde maliktirler.
Bu nedenle yargılama sonunda hükmedilecek harcın ve vekâlet ücretinin taşınmazdaki davalılardan ..., ... ve ...’nın Çan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/617 Esas ve 2007/519 Karar sayılı mirasçılık belgesinde belirlenen payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) üzerinden hesaplanması gerekirken, davacı tarafından belirtilen muhdesat değerinin tamamı (zemin bedeli hariç) üzerinden hesaplanarak, davalı davalılardan ..., ... ve ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmesi doğru olmamıştır.
Ancak nispi vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinden az olduğu ve hükmedilecek vekalet ücretinin maktu miktardan az olamayacağı gözetilerek temyiz edilen hükmün 4. ve 6. fıkrasının HUMK'un 438/7 (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2016/13445, K. 2020/990, 6 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama