Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/13994 K.2017/15782

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı ... ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, haricen satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuki nedenlerine dayalı olarak dava konusu 52 parsel sayılı taşınmazın 1000 m2'sinin iptali ile bu kısının ifrazı mümkün ise ifraz edilerek; ifrazı mümkün olmaması halinde ise hisse tesisi suretiyle vekil edeni adına tescil edilmesini istemiş, 19/06/2012 tarihli duruşmada ise, fen bilirkişi raporunda N2 harfi ile gösterilen 720,67 m2'lik kısıma ilişkin davanın kabulüne karar verilmesini istediklerini beyan etmiştir.

Davalılardan ..., ..., ... cevap dilekçesi sunmamış ancak 03.02.2012 tarihli keşif beyanlarında davayı kabul ettiklerini açıklamışlar, davalılar ... ve ... davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde, davalılar ... ve ... yönünden davanın subut bulmadığından reddine, davalılar .... ... ve ... yönünden kabul nedeniyle davanın kabulü ile 52 parsel sayılı taşınmazda davalılar adına kayıtlı 15/800'er payın iptali ile toplamda 45/800 payın davacı adına kayıt ve tesciline, bakiye 28/800'er payın davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi üzerine;

hüküm, davalı ..., davalılar ... ve ... vekili tarafından yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir.Mahkemece, davaya konu taşınmazın 720.67 m2'lik kısmı bakımından davayı kabul eden davalılar arasında eşit miktarda devir edilecek şekilde pay dağılımı yapılarak hüküm kurulduktan sonra, taşınmazın 1000m2'sinin değeri üzerinden belirlenen harç, davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin tamamının davalılar ..., ... ve ...'dan alınmasına karar verilmiş ise de, verilen bu hüküm HMK'nın aşağıda açıklanan hükümlerine uygun düşmemiştir.

Şöyle ki, 6100 sayılı HMK’nun 326. maddesi hükmünde, kural olarak yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınacağı, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi halinde ise yargılama giderlerinin davada haklılık oranına göre taraftar arasında paylaştırılacağı açıklanmıştır.

Bu genel hükmün ayrığı olan aynı Kanunun 312. maddesi hükmünde ise feragat veya kabul eden tarafın aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerini ödemeye mecbur olduğu, davalının hal ve vaziyeti ile aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması ve ilk duruşma oturumuna kadar davayı kabul etmiş olması halinde ise yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı belirtilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; anılan hükmün uygulanabilirliği, bu iki koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlıdır.Somut olaya gelince; dava dilekçesi davalılar ..., ... ve ...'a usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde cevap dilekçesi sunmadıkları, 22.3.2011 tarihli ilk duruşmaya katılmadıkları ve 03.02.2012 tarihli keşif beyanlarında davayı kabul ettiklerini açıkladıkları görülmüştür.

O halde, bahsi geçen davalıların davanın açılmasına sebebiyet verdiği ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği kuşkusuzdur. Bununla birlikte, davanın kabul nedeniyle kısmen kabulüne karar verildiği, bozma sonrasında mülk bilirkişi tarafından tanzim edilen 5.11.2015 havale tarihli raporda kabulüne karar verilen 720,62m2 yerin değerinin 86.474,40 TL olduğunun belirtildiği ve davalıların dava konusu taşınmazda 43/800' er hisse maliki oldukları anlaşılmaktadır.

Saptanan olgular karşısında; Mahkemece. 6100 sayılı HMK’nun 326. maddesi hükmü gereği yargılama giderlerinin davada haklılık oranına göre taraflar arasında paylaştırılması, aynı kanunun 312/1. maddesi hükmüne göre ve kural olarak davalı tarafın davayı kabul etmesi halinde tarafların payına isabet edecek taşınmaz değeri üzerinden Harçlar Kanunu’nun 22. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddesi gözönünde bulundurularak davalıların harç, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, bu hususlar tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.