Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/21462 K.2017/5417

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili Belediye hakkında İcra Müdürlüğü tarafından verilen ve uygulanan her türlü haciz kararının usulsüz olup iptali gerektiğini, 5393 sayılı Yasa'nın 15. maddesi uyarınca belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceğini, İcra Dairesi'nce haciz kararı alınmadan önce belediyeden borca yeter miktarda haczedilebilecek mal gösterilmesinin istenmesi, 10 gün içerisinde yeterli mal beyan edilmemesi durumunda haciz işleminin alacak miktarını aşacak şekilde yapılamayacağını belirterek hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, hesap hareketlerinin haczedilmezliğinin denetlenmesi hususunda bilirkişi incelemesi yapılması için borçlu belediyenin bilirkişi ücretini gider avansı olarak yatırması yönünde ara kararı verilmiş ve bu yönde mahkemece verilen kesin süreye uyulmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamı incelendiğinde; 20.04.2016 tarihli celsede borçlu vekilinin yokluğunda yapılan duruşmada; ''.... 350 TL bilirkişi ücreti yatırılması için kesin süre ....'' verildiği halde buna ilişkin tebligatın borçlu vekiline yapılmadığı görülmektedir. Mahkemece, kesin süreye ilişkin ihtaratın borçlu vekiline tebliği yapıldıktan sonra neticesine göre karar verilmesi gerekliliği yerine getirilmeden sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, İcra Müdürlüğünce haciz kararı alınmadan önce borca yeter mal gösterilmesi istenilmeden uygulanan haczin kaldırılması talebi yönünden hüküm kurulmaması da isabetsizdir.