Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/4742 K.2019/721

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili ve davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KA R A R

Davacı 3. kişi vekili; hacze konu menkul malların müvekkili şirkete ait bir adreste ve müvekkilinin elinde iken haczedildiğini haciz mahallinde borçlu şirkete ait hiçbir belge tespit edilemediğini, müvekkil şirketin borçlu şirketten yemek hizmetlerini satın aldığını, aralarında hiç bir organik bağ bulunmadığını bildirerek, istihkak iddiasının kabulü ile kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hacze konu malların mülkiyetinin davacıya ait olduğu, borçlu ile davacı arasında bir hukuki ilişki bulunduğu, davalının kötüniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş

Hüküm, davacı 3. kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 3.kişi vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece verilen kararda davacının asıl talebi tam olarak kabul edilmekle birlikte fer’i nitelikte olan tazminat talebinin reddi nedeniyle davacı aleyhine vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir. Ne var ki belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.