Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/5394 K.2019/602

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi; 13.04.2015 tarihinde haczedilen malların tamamının kendisine ait olduğunu, kendisi evlendikten sonra eşinin borçlu şirketi kurduğunu ve daha sonra kendisinden ayrılarak "..." adresine taşındığını, eşine ait şirket taşınınca 20/05/2014 tarihinde burada kendisinin bir iş yeri açtığını, borçlu şirket ile bir bağının olmadığını, haczedilen malların 2.el olarak kendisi tarafından alındığını ve fatura bedellerinin banka kanalı ile ödendiğini belirterek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili; davacının takip tarihinden sonra icra borcunu ödememek için iş yerini üzerine aldığını, iş yerinin faaliyetine ara vermeden sırf icra borcundan kurtulabilmek için iş yeri kaydı yaptırıldığını, ...Ltd. Şti'nin sahibi ...'nun davacının eşi olduğunu, iş yerinin de hala "... Pastanesi" olarak faaliyet gösterdiğini tabelalarının değişmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; haciz yapılan adreste davacı adına vergi levhası bulunması, davacının hazır olmaması, aynı gün borçlunun farklı adreste yapılan hacizde farklı bir kişinin davacı üçüncü kişi adına istihkak iddia etmiş olması ve diğer hacizle aynı vergi levhasını sunması, üçüncü kişi işletme adının "..." borçlu şirketin ise "...A.Ş." olması, vergi levhasındaki işe başlama tarihinin takibe dayanak ilamdan daha sonraki tarihli olması, davalıların aynı iş kolunda faaliyet gösteriyor olmaları nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İstihkak davalarının dinlenebilmesi için ön koşul, malın üçüncü kişi elinde haczedilmesi üzerine üçüncü kişi tarafından haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakka vs. dayanarak istihkak iddiasında bulunulmasıdır. İstihkak iddiası tüzel kişilerde tüzel kişiyi temsile yetkili organlarca, gerçek kişilerde ise ya kendisi tarafından ya da bu kişiyi temsile yetkili kişilerce ileri sürülebilir. Tüzel kişiyi veya gerçek kişiyi temsil yetkisi olmayan kişinin yaptığı iddia geçerli bir istihkak iddiası sayılmaz.

Somut olayda, dava konusu 13.04.2015 tarihinde yapılan haciz sırasında üçüncü kişi yararına istihkak iddiasında bulunan Fatma Karduz'un üçüncü kişinin çalışanı olduğu, anılan şahsın üçüncü kişi yararına istihkak iddiasında bulunmaya yetkili olmadığı sabittir. Davacı üçüncü kişi tarafından hacizden itibaren İİK’nin 96/3. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içerisinde yapılmış bir istihkak iddiası da bulunmamaktadır. Mahkemece davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenip sonuca gidilmesi isabetsiz ise de, istem sonuçta reddedildiğinden sonucu itibariyle karar doğru olmuştur.

Davanın usulden reddi halinde Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesinin 7/2. maddesi gereğince, kendisini vekille temsil ettiren davalı alacaklı yararına, maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken, nispi olarak hesap edilen miktarda vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olmakla beraber, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 1086 sayılı HUMK'nin 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.