Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/5420 K.2017/15100

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 21/12/2015 gün ve 2014/9005 Esas, 2015/22852 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

... ARAR

Davacı 3.kişi vekili, müvekkilinin haczin yapıldığı otelin sahibi olduğunu, oteli demirbaş eşyaları ile birlikte borçlu şirkete kiraladıklarını, haczedilen eşyaların demirbaş eşya niteliğinde olduğunu, borçlu kiracının kira sözleşmesindeki sürenin bitmesi nedeniyle oteli işletmeyi bırakarak adresten ayrıldığını, menkullerin davacıya ait olduğunu belirterek davanın kabulü ile menkuller üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı alacaklı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takibe konulan çek üzerindeki borçlu adresinin haczin yapıldığı adresle aynı olduğu, haczin yapıldığı otelin vergi levhası ve ödeme kaydedici cihaz levhasına göre borçlu şirket tarafından işletildiğinin anlaşıldığı, buna göre İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, üçüncü kişi konumunda bulunan davacının ise mülkiyet karinesinin aksini ispat külfeti altında bulunduğu, 6100 sayılı HMK'nun 318. maddesi gereğince davacının elindeki tüm delilleri dava dilekçesi ekinde mahkemeye ibrazının zorunlu olduğu, dava dilekçesi ekinde delil ibraz edilmediği,

icra dosyası içerisinde bulunan kira sözleşmesinin, demirbaş eşya listesinin ve faturaların her zaman tanzimi mümkün belgelerden oldukları, bu doğrultuda davacının mülkiyet karinesinin aksini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddi ile mahcuzların değerinin % 20'si oranındaki tazminatın davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine karar verilmiş;

hüküm davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 21.12.2015 tarih 2014/9005 Esas ve 2015/22852 Karar sayılı ilamı ile davacı 3.kişinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının onanmasına karar verilmiş, davacı 3. kişi vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda;

1-Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı 3.kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddine,

2-Davacı vekilinin hükmedilen tazminata yönelik karar düzeltme talebine gelince,

İİK.nun 97/13.maddesinde istihkak davası üzerine takibin talikine karar verilip de neticede dava reddolunursa alacaklının alacağından bu dava dolayısıyla istifası geciken miktarın % 20'sinden aşağı olmamak üzere davacıdan tazminat alınmasına hükmolunacağı karara bağlanmıştır. Somut olayda da takibin durdurulmasına karar verildiğine göre, İİK'nun 97/13 maddesi gereğince bu dava nedeniyle davacı 3.kişinin tutumu sonucu alacağın tahsili geciktiğinden davanın reddi nedeniyle alacaklı yararına % 20 tazminata hükmedilmesi gerekir. Tazminatın matrahının tayininde ise, takip konusu alacak miktarı ile hacizli mal değerinden hangisi az ise o miktarın esas alınması gerekir. Somut olayda ise alacak miktarından fazla olan hacizli mal değeri üzerinden tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.