Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2016/8080 K.2019/2867

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı vekili, davalı şirketin kurucusunun borçlu şirketin kurucu ortağı olduğunu, üçüncü kişi şirket tarafından borçlu şirkete ait adreste sürekli farklı şirket adıyla muvazaalı olarak faaliyet gösterildiğini belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, hacze konu makinaların kira sözleşmesine ekli listesinden anlaşıldığı üzere ...'na ait olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu mahcuzların ipotek kapsamında ve eklenti niteliğinde bulunduğu, ipotekli taşınmazdan ayrı olarak haczedilip satılmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön koşul, malın üçüncü kişi elinde haczedilmesi üzerine üçüncü kişi tarafından haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakka vs. dayanarak istihkak iddiasında bulunulmasıdır. İstihkak iddiası, tüzel kişilerde tüzel kişiyi temsile yetkili organlarca, gerçek kişilerde ise ya kendisi tarafından ya da bu kişiyi temsile yetkili kişilerce ileri sürülebilir. Tüzel kişiyi veya gerçek kişiyi temsil yetkisi olmayan kişinin yaptığı iddia, geçerli bir istihkak iddiası sayılmaz.

Somut olayda, dava konusu 20.11.2014 tarihinde yapılan haciz sırasında üçüncü kişi yararına istihkak iddiasında bulunan ...'ün üçüncü kişinin çalışanı olduğu, anılan şahıs, üçüncü kişi yararına istihkak iddiasında bulunmaya yetkili olmadığı gibi, davalı üçüncü kişi vekili de haczedilen makinelerin ...'na ait olduğunu belirttiğinden, davalı üçüncü kişi şirket lehine geçerli bir istihkak iddiası bulunmamaktadır. O halde davacı alacaklının İİK'nin 99. maddesi hükümlerine göre istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığından, 6100 sayılı HMK'nin 114/ h ve 115/2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esastan reddine karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğinden davalı yararına da Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2. maddesi gereğince maktu vekalet ücreti takdiri gerekir.

Yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin ek geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/son maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.