KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2016/8713 E., 2019/3061 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2019
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- DAVACI (3.Kişi)
- ...
- DAVALI (Alacaklı)
- ...
- DAVALI (Borçlu)
- ...
- Dava türü
- İstihkak
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
... ARAR
Davacı üçüncü kişi, trafik kaydına haciz konulan ....plaka sayılı aracı Noterde yapılan sözleşme ile satın aldığını, hacizden önce mülkiyetin kendisine geçtiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, haciz işleminin kayda göre yapıldığını, satıştan haberdar olmadıklarını öne sürerek yargılama giderleri ile sorumlu tutulmamalarına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı borçlu, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, dava konusu aracın hacizden önce üçüncü kişiye satıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
İstihkak davalarında geçerli bir haczin bulunması dava şartı olup, hüküm kesinleşinceye kadar yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir.
Dava konusu haczin konulduğu 18.05.2011 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan İİK’nin 106.-110. maddelerine göre, alacaklı haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren bir yıl içinde satılmasını isteyebilir. Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar. Buna göre, araç üzerindeki 18.05.2011 tarihli haczin dava tarihi olan 13.07.2015 tarihi itibariyle düştüğü göz önüne alınarak, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2016/8713, K. 2019/3061, 21 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama