Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/10945 K.2017/6581

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, alacaklı ...'in vermiş olduğu hesap numarasına 15/06/2010 tarihinden 16/01/2012 tarihine kadar 5.200,00 TL, bu tarihten sonra vermiş olduğu başka bir hesaba ise, 15/02/2012 tarihinden itibaren 17/11/2015 tarihine kadar 13.448,00 TL olmak üzere toplam 18.648,00 TL ödediğini, beyanla icra takibinin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı vekili, ödenen kısmın mahsup edilerek takip başlatıldığını itirazın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 11.05.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre; incelenen ödeme dekontlarında ..., ... ve ABK İthalat ve İhracat olmak üzere üç şahıs adına toplam 18.848,00 TL para yatırıldığı, toplam yatan paranın 4.128,00 TL'nin "diğer" ve "yurt ücreti" açıklaması ile, 14.720,00 TL'nın nafaka ödemesi açıklaması ile yatırıldığı, raporun denetime ve karar vermeye elverişli bulunduğu gerekçesiyle itirazın kabulü ile, borçlu hakkındaki takibin dava tarihine kadar olan kısmının iptaline karar verilmiş olup, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

İcra takibinin dayanağı 29.12.2009 tarihli ... 11. Aile Mahkemesi’nin 2009/1712 Esas 2009/1593 Karar sayılı ilamında; müşterek çocuklardan yalnızca ... lehine 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. İlam alacaklısı ... (...) adına yapılan ödemelerin hükmolunan nafaka miktarına uygunluk arz eden ödemeler olup anılan ödemeler yönünden başvurunun kabulünde isabetsizlik bulunmamakta ise de, ilam alacaklısı olmayan ABK İthalat ve İhracat adına “yurt aidatı” açıklamasıyla yapılan ödemeler ve lehine nafaka hükmü tesis edilmeyen müşterek çocuk ... adına yapılan ödemeler ‘nafaka’ açıklaması ile yapılmış olsa da alacaklıya yapılan ödeme olarak kabulü mümkün değildir. Bu durumda bu alacaklar yönünden itirazın reddi gerekirken tümden kabulü yönünde hüküm tesisi doğru değildir.