Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/15188 K.2020/3035

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 09.02.2017 tarihli ve 2016/1 Esas, 2017/76 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı alacaklı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, mahcuz iş makinesinin borçludan Noterde yapılan sözleşme ile satın alındığını, borçlu aleyhine yapılan takipte haczedilen makinenin, noter satışına konu olan makine olup mülkiyetinin davacıya ait olduğunu, borçlu tarafından düzenlenen fatura ile sözleşme bedeli arasında fark bulunmadığını belirterek, iş makinasının satışının durdurulmasına, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlunun kendisine ait olan iki adet iş makinesini, aynı anda ve aynı günde davacıya devrettiğini, borçlunun bu işlemleri mal kaçırmak amacıyla yaptığını, ayrıca borçlu ve üçüncü kişi arasında iş ilişkisi bulunduğunu, ortak olduklarını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, haciz mahallinde borçlunun bulunmadığı, davacının Noter Satış Sözleşmesi sunduğu, davacı ve borçlu defterleri üzerinde bilirkişi aracılığıyla yapılan incelemede davacının mahcuzu hacizden önceki tarihte satın aldığı, borçlu tarafından satışa ilişkin usulüne uygun olarak fatura düzenlenerek satış kaydının yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi 14.07.2017 tarihli ve 2017/1372 Esas, 2017/1581 Karar sayılı kararı ile haczedilen ... Marka motor numarası RGU 270660 N ve şase numarası 44BL0604056EK olan iş makinesinin mülkiyetinin Noter Satış Sözleşmesi ile haciz tarihinden önce davacıya geçtiği, alacaklının tasarrufun iptaline yönelik karşı dava açmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı vekili tarafından bu kez temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Alacaklı tarafından 19.05.2014 tarihli alacaklı ile borçlu arasında yapılan sözleşme gereği borçluya ödenen 40.000 TL nin sözleşmenin gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle iadesi için borçlu aleyhine 01.10.2015 tarihinde ilamsız takip başlatılmıştır.

Silifke 1. Noterliğinin 10.08.2015 tarih ve 10286 yevmiye nolu sözleşmesi ile borcun doğumundan sonra davacıya satışı yapılan makinenin satış tarihinden iki ay sonra 14.10.2015 tarihinde borçlu şirkete ait inşaat alanında haczedilmesi hayatın olağan akışına aykırıdır.

Bununla birlikte yargılama sırasında dinlenen tanıklar ... ve ..., borçlu şirketten olan alacaklarını tahsil edemediklerini beyan etmişler, üçüncü kişinin borçlu şirket bünyesinde çalıştığı, borçlunun müteahhitlik yaptığı üçüncü kişinin ise borçlu şirketin inşaatlarının PVC işlerini yaptığını belirtmişlerdir. Bu durumda mahcuz kepçenin üçüncü kişinin faaliyet alanında kullanılabilecek türde iş makinesi olmadığı kabul edilmelidir.

Dosyada mevcut bilirkişi raporu ve sunulan deliller uyarınca mahcuzun dava dışı şirketten 13.500,00 TL'ye alınarak davacıya 5.000,00 TL bedelle satılması karşısında, alım satım bedeli arasındaki orantısızlık bulunduğu açıktır.Tüm bu hususlar bir bütün halinde değerlendirildiğinde, davacı üçüncü kişi ile borçlu şirketin ortak hareket ederek alacaklılara zarar verme kasdıyla davrandıklarının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.