Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/15947 K.2018/213

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 13.11.2014 gün ve 2014/1817 Esas, 2014/20771 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili takip dayanağı ilamı tehiri icra talepli temyiz ettiklerini, fakat vekil edeninin teminattan muaf olması nedeniyle 27.04.2012 tarihinde yapılan ödemenin teminat olmadığını, icra dosyasına yapılan bu ödemenin alacaklı tarafından alınmasına engel bir durumun bulunmadığını, damga vergisi ve cezaevi harcından da muaf olunduğu ve ödemenin 7 günlük sürede yapıldığını, fakat icra müdürlüğünce hiç ödeme yapılmamış gibi dosya hesabının 01.04.2013 tarihine kadar yapıldığını açıklayarak 09.04.2013 tarihli müdürlük işleminin iptaline, fazla ödeme nedeniyle vekil edenine iadesi gereken miktarın tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu kapsamında şikayetin kabulü ile icra takip dosyası üzerinden verilen 09/04/2013 tarihli icra müdürlük kararının iptaline, belirtilen tarih itibari ile şikayetçi takip borçlusunun fazla ödediği anlaşılan 20.087,03.-TL paranın takip borçlusu şikayetçi tarafa İcra İflas Kanununun 361. maddesi uyarınca iade edilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiş,hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra dosyasının incelenmesinde; ... 13.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/20 Esas-2011/263 Karar sayılı ilamına dayanılarak borçlu aleyhine 18.04.2012 tarihinde takip başlatıldığı,icra emrinin borçluya 24.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, 27.04.2012 tarihinde borç tahsilatı açıklaması ile borçlu tarafından 472267,12TL yatırıldığı,

borçlunun aynı tarihte takip dayanağı ilamda vekil edeninin harçtan muaf olmasına rağmen harç yüklenmesi nedeniyle tehir-i icra talepli temyiz edildiğini, temyiz sonucunun beklenmesi gerekeceğinden ödenmesi gereken tutara bu miktarın ilave edilmeden icra vekalet ücretinin de ¾ oranı ile hesaplanmış miktar da dahil toplam 472267,12TL ödendiğini açıkladığı, yine 27.04.2012 tarihli ayrı bir dilekçe ile de teminatsız tehir-i icra kararı verilmesini talep ettiği, icra müdürlüğünce verilen mehil vesikasında borçlunun 5411sayılı Bankacılık Kanunu 140.

madde gereğince teminattan muaf olunduğunun yazıldığı, Yargıtay 11.HD'nce verilen 15.05.2012 tarihli icranın geri bırakılması kararında da icra müdürlüğünce teminatsız mehil belgesi verildiğinin yazılmış olduğu, takip dayanağı ilk kararda borçlu aleyhine 168086,79 TL'nin 08.02.2005 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile alınmasına hükmedilmişken bu ilamın bozulması üzerine verilen bozma sonrası 25.02.2013 tarihli 150208,33TL'nin 08.02.2005 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile alınmasına hükmedildiği,

bunun üzerine icra müdürlüğünce yapılan hesap sonucunda mehil vesikasının nakit olarak depo edilmesi nedeniyle icra takibi duracağından tarafların işlem yapamayacağı açıklamasıyla 8160,41TL'lik kısmın borçluya iade edilmesine yönelik karar verildiği,bu karara esas hesaplamanın şikayet edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mehil belgesinden de anlaşılacağı üzere borçlu teminattan muaftır. Bu nedenle 27.04.2012 tarihli talebinde de yatırılan miktarın tehiri icra için teminat olduğu yönünde beyanda bulunmaksızın ödeme beyanında bulunduğu görülmekle 27.04.2012 tarihli icra dosyasına yapılan ödemenin dosya borcuna yönelik bir ödeme olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda 27.04.2012 tarihli ödeme ve TBK.100 maddesi de dikkate alınarak dosya borcunun hesaplanması gerektiğinden bu husus nazara alınmaksızın yapılan bilirkişi incelemesi ile sonuca gidilmesi doğru olmayıp bu nedenle bozulması gerekirken onandığı görülmekle borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü yoluna gidilmiştir.