Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/1607 K.2017/4480

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş Mahkemece, itirazın kaldırılması davasının kabulüne, tahliye davasının konusuz kalması nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir. 1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin takip konusu 2014 yılı Kasım ayı kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince.

Davacı alacaklı, 01/09/2011 başlangıç tarihli ve 5 + 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 12/11/2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2011 yılı Eylül, Ekim, Kasım, Aralık, 2014 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım aylarına ait aylık 4.000,00 TL den toplam 48.000,00 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir.Takip dayanağı kira sözleşmesine göre aylık kira bedelinin 4.000,00 TL olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamakta olup yazılı kira sözleşmesi ile aylık kira bedelinin ödeme zamanı kararlaştırılmamıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanun’unun 314. maddesi gereğince kiracı, aksine sözleşme ve yerel adet olmadıkça kira bedelini her ayın sonunda ve en geç kira süresinin bitiminde ödemekle yükümlüdür. Düzenlemeye göre takip tarihi itibari ile henüz muaccel hale gelmemiş 2014 yılı Kasım ayına ait kira alacağına yönelik itirazın kaldırılması talebinin reddi gerekirken bu aya ait alacak üzerinden de itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmadığından bozmayı gerektirmiş,