Davacı alacaklı 01.01.2014 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 25.08.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 1.000,00 TL’den 2015 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları kira alacağı 4.000,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 01.09.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Davalı borçlu 08.09.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, 12.05.2014 tarihli ödeme dekontundan da görüleceği üzere Mayıs ayı kira borcunun ödendiğini, sözleşmenin 9.maddesine göre peşinat olarak 1.000,00 TL alındığını, dolayısıyla takip tarihinde müvekkilinin ödenmemiş kira borcu bulunmadığını, 1.000 TL’lik kısma itiraz ettiklerini, kalan kısmı yasal süre içerisinde ödeyeceklerini bildirerek borca kısmi itiraz edilmiştir.
Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.
Mahkemece, takip konusu 2015 yılı mayıs ayı kirasının 994,00 TL olarak ödendiğinin görüldüğü, borçlunun 1.000,00 TL'lik mayıs 2015 kirası ile ilgili olarak kısmi itirazda bulunmuş olup, 994,00 TL'sinin ödendiği ispat edildiğinden alacaklı tarafın borçlunun kısmi itirazının kaldırılması talebinin 6,00 TL yönünden kısmen kabulüne, İİK 269/d yollaması ile İİK 68/son maddesi gereğince itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabul edilmiş olması nedeniyle takibe konu kabul edilen asıl alacak (6,00 TL) üzerinden hesaplanan tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
aynı nedenle reddolunan asıl alacak (994,00 TL) üzerinden hesaplanan tazminatın da davacıdan alınarak davalıya verilmesine, önceki yargılamada tahliye hakkında verilen karar onandığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davalı tarafın tüm, davacı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının takibe konu 2015 yılı Mayıs ayına ilişkin itirazının kaldırılmasını ve kiralanandan tahliyesini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 2015 yılı Mayıs ayı kira asıl alacağının 6,00 TL yönünden kaldırılmasına ve davacının tahliye talebi konusunda daha önceden verilen tahliye kararı onandığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Davacının talebi doğrultusunda kiralananın tahliyesine karar verildiğine göre kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 660,00-TL maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken 6,00 vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında yarar bulunmadığından, hükmün 7. fıkrasında yer alan "6,00 TL vekalet ücretinin” ibaresinin kaldırılarak,
yerine ''660,00-TL vekalet ücretinin'' ibaresi eklenmek suretiyle, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK 438.maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.