Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/2073 K.2017/7072

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir. Davacı alacaklı, 01/03/2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 24/07/2015 tarihinde başlattığı tahliye talepli icra takibi ile 2012, 2013, 2014 yıllarına ait kira bedelinin tahsilini talep etmiştir. Davalı borçluya ödeme emri tebliğ edilmiş , borçlu tarafından itiraz edilmemesi üzerine icra takibi kesinleşmiştir.

2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 5737 sayılı Kanun’un 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4. fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır.

Bu madde önceleri sadece ... tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 sayılı Kanun’un 79/c maddesi uyarınca..... Müdürlüğü’ne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür.

Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına alındığından, 2886 sayılı Yasa’nın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

..., Vakıflar Genel Müdürlüğü, ....ve belediyeler 2886 sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 sayılı Yasa ya da Borçlar Kanunu’na tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.

Olayımıza gelince;

01.03.2012 tarihi itibariyle 01.03.2011 tarihli 1 yıl süreli sözleşmenin sona erdiğinin kabulü gerekir. Artık bu tarihten sonra yasa gereği yıldan yıla yenilenmesi olanağı kalmadığından davalı kiracı fuzuli şagil durumuna düşmüştür. Kaldı ki; taraflar arasında akdedilen 01/03/2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin özel koşullar kısmının 7. maddesinde, süre uzatımı vermeye Belediye Encümeninin yetkili olduğu belirtilmişse de taraflarca sürenin uzatıldığına dair bir belge de ibraz edilmemiştir.

İİK’nun onuncu babında yer alan 269 ve devamı maddelerinde kiralanan gayrimenkullerin ilamsız icra yoluyla tahliyeleri usulü düzenlenmiştir. Buna göre kiralayanın kiracısı hakkında kira bedelinin ödenmemesi ya da kira süresinin bitmesi nedenlerine dayanarak ilamsız icra takibi yapabilmesi için taraflar arasında mutlaka ve halen mevcut bir kira ilişkisinin bulunması gerekir. Hemen belirtilmesi gerekir ki, kira sözleşmesi niteliğinde olmayan sözleşmelere dayanılarak ilamsız tahliye takibi yapılamaz. Bu durumda davacı idare İİK’nun 269 ve devamı maddelerine göre kiralanan gayrimenkullerin ilamsız icra yoluyla tahliyesini isteyemez. Bu nedenle Mahkemece istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.