Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/346 K.2017/222

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava kesinleşen icra takibine dayalı tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve ödenmediği iddia olunan kira bedellerinin tahsili amacıyla, davalı hakkında başlatılan Kızılcahamam İcra Dairesi’ne ait 2015/280 sayılı icra takip dosyasında, İcra Müdürlüğü’nce düzenlenen ödeme emrinde yasal ödeme süresi olan otuz günlük süre yerine, borçluya yedi günlük bir ödeme süresi verilmiştir. Oysa, İcra İflas Kanunu’nun 269. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken Türk Borçlar Kanunu’nun 315. maddesinde yer alan otuz günlük yasal sürenin, ödeme emrinde gösterilmesi zorunludur. Bu nedenle otuz günlük ödeme süresi bulunmayan ödeme emri temerrüde esas alınamaz ve buna dayanılarak tahliye kararı verilemez. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.