Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/421 K.2017/825

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 49.292,00 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine ve davacının tahliye davasının kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 01.11.2010 başlangıç tarihli sözlü kira akdine dayanarak 16.01.2014 tarihinde tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 03.04.2011 – 03.01.2014 tarihleri arası 49.292,00 TL kira alacağının faiziyle tahsilini istemiştir. İİK.'nun 269. maddesi gereğince, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini, İİK 62. madde hükümleri dahilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur.

Ancak davacı alacaklı tarafından başlatılan icra takibinde borçlu kiracıya ödeme emri tebliğ edilememiştir. Ödeme emri tebliğ işlemi yapılamadığından, borçlunun itiraz hakkı doğmaz. Borçlunun haricen icra takibini öğrenip icra dairesine itiraz etmesi, yasanın emredici hükümleri karşısında hukuki sonuç doğurmaz. Mahkemece, bu nedenle istemin reddine karar vermek gerekirken, işin esasına girilerek yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekir.