Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/4373 K.2017/17003

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalılar aleyhine başlatılan takibe her iki davalının ayrı ayrı itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek, itirazın kaldırılması ile davalıların taşınmazdan tahliyesi ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı borçlular tarafından temyiz edilmiştir.

Dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

1-Davacı alacaklı tarafından 21.01.2016 tarihinde tahliye talepli başlatılan icra takibi ile ödenmeyen 12.000,00 TL kira bedeli ile işlemiş faiz toplamı 106,52 TL 'nin tahsili istenmiştir. Örnek 13 sayılı ödeme emri 26.01.2016 tarihinde davalı borçlulara tebliğ edilmiş, borçlular 01.02.2016 tarihli dilekçeler ile itiraz etmişlerdir. Davacı vekili borçlunun itirazının kaldırılarak kiralananın tahliyesi istemiyle dava açmıştır. Borçlular itiraz etmekle takip durmuş olacağından kesinleşmiş bir takipten söz edilemez. Bu durumda itirazın kaldırılmasına karar verilmeden, kiralananın tahliyesine karar verilemez. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin doğrudan kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Taraflar arasında aktedilen 10.12.2014 tarihli kira sözleşmesini davalı ... kiracı, davalı ... ise kefil olarak imzalamıştır. Takip kiracı ve kefil aleyhine başlatılmış, dava da her ikisine yöneltilmiştir. Mahkemece hangi davalının tahliye edildiği belirtilmeksizin tahliye kararı verilmesi doğru değildir.

3-İ.İ.K.269/1 maddesi göndermesi ile TBK’nun 315.(BK 260.) maddesi gereğince 30 günlük ödeme süresinin dolması beklenmeden alacaklı tarafından icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunulamaz. Olayımızda örnek 13 nolu ödeme emri borçlulara 26.01.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, dava ise 17.02.2016 tarihinde açılmıştır. Mahkemece anılan yasa hükümleri gözetilmeksizin tahliye kararı verilmesi de doğru görülmemiştir.