KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2017/5853 E., 2018/12072 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Dava dilekçesinde davacıların ...'da kurulu Teşrifatı Hümayun Müdürü El-Hac ... Vakfının galleye müstehak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiş; mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, davacıların mazbut ... Vakfının galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün 11.07.2014 tarihli yazısından, dava konusu vakfın 1318 Hicri (1900 Miladi) ve 1330 Hicri (1912 Miladi) olmak üzere iki ayrı vakfiyesinin mevcut olduğu, bu vakfiyelerden 1318 Hicri (1900 Miladi) tarihli olanında evlada galle fazlası bırakılmadığı, 1330 Hicri (1912 Miladi) tarihli olanında ise galle fazlasının kız erkek ayrımı yapılmadan batın şartı ile evlada bırakıldığı, getirtilen nüfus kayıtlarından davacıların babalarının sağ olduğu böylece vakfiyede öngörülen batın şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından:
1-1318 Hicri (1900 Miladi) tarihli vakfiye yönünden, vakfiyede evlada galle fazlası bırakılmaması sesebiyle davacıların talebinin reddi gerekirken kabulü,
2-1330 Hicri (1912 Miladi) tarihli vakfiye yönünden ise, davacıların vakfiyede öngörülen batın şartını taşımamalarından galle fazlası bakımından taleplerinin reddi gerekmekle birlikte, çoğun içinde az da vardır kuralı gereği, dosya kapsamına göre davacıların vakıf evladı oldukları sabit olduğundan, mahkemece davacıların vakıf evladı olduklarının tespiti ile yetinilmesi gerekirken galle fazlasına müstahak olduklarına karar verilmesi
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2017/5853, K. 2018/12072, 3 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama