Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2017/633 K.2017/1590

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava itirazların kaldırılması, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir. 1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı kiracı ... Malzemeleri San. Tic. Ltd. Şirket vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı kefil ... vekilinin temyiz itirazları incelendiğinde;

Davada dayanılan ve karara esas alınan 01.05.2014 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira akdinde kefil olarak davalı ...’in imzası bulunmaktadır. Sözleşmenin 13. maddesinde davalının müteselsil kefil olduğu belirtilmiştir. Ne var ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.nun 583. maddesinde “kefalet sözleşmesi yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz.

Kefilin sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini, müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır.

Taraflar yazılı şekle uyarak kefilin sorumluluğunu borcun belirli bir miktarıyla sınırlandırmayı kararlaştırabilirler” düzenlemesi bulunmakta olup, kefaletin geçerli olması için kefilin, bu sıfatla ve bu anlama gelen herhangi bir ifade ile yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısı ile belirtmesinin şart olduğu öngörülmüştür. Davaya dayanarak yapılan kira sözleşmesinde ise kanundaki düzenlemeye uygun bir kefaletin olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde kefalet sözlemesinin geçerli olmadığı gözetilerek davalı kefil ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile borçtan sorumlu tutulmasına karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.