Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/14523 K.2021/1641

Esas2018/14523Karar2021/1641Tarih24 Şubat 2021Okuma2 dk · 349 kelime

KÜNYE

8. Hukuk Dairesi 2018/14523 E., 2021/1641 K.·İlk Derece

Mercii: Yargıtay
Karar tarihi: 24 Şubat 2021
Mahkemesi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
Dava türü: Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil
Mahkemesi: İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

349 kelime·2 dk okuma

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.2017 tarihli ve 2014/50 Esas, 2017/22 Karar sayılı kararıyla davanın elatmanın önlenmesi yönünden reddine ve ecrimisil yönünden kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacılar vekili ve davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

SONUÇ / HÜKÜM

KARAR

Kararı temyiz eden davalı vekili tarafından kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talep edildiğine göre, bu talep hakkında karar verme yetkisi kanun yolu incelemesini yapacak olan Yargıtaya aittir (HMK mad.336/3).

Dosya arasına alınan ve dilekçe ekinde sunulan bilgi ve belgeler, talep edenin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde haklı olduğu hususunda kanaat uyandırmaya yeterli olduğuna, adli yardım talebinin reddi halinde Devletin mahkeme harcı almasındaki menfaati ile başvuranın mahkeme vasıtasıyla hakkını korumadaki çıkarları arasındaki adil dengenin sarsılacağına, davacının temyiz harç ve giderleri ödemekle yükümlü tutulmasının kendisine aşırı yük getireceğine,

bu hususun Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkı ile bu kapsamda adalete ve mahkemeye erişim hakkına aykırı da bulunduğuna göre, adli yardım talebi yerinde görüldüğünden, HMK’nin 334 ve devamı maddeleri gereğince açıkça dayanaktan yoksun olmadığı anlaşılan adli yardım talebinin kabulüne, davalı tarafın temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muaf tutulmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/14523, K. 2021/1641, 24 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/14523 K.2021/1641

KÜNYE

Karar Metni

Görüşme formatını seçin

Tarih ve saat seçin

İletişim bilgileriniz