KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2018/15098 E., 2019/7438 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Davalılar
- ..
- Dava türü
- Tasarrufun İptali
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı ... vekili, boşandığı eşi davalı ...’in davacıdan mal kaçırmak amacıyla züccaciye niteliğindeki işyerini diğer davalı ...’e devrettiğini ileri sürerek söz konusu tasarrufun iptali ile işyerinin davalı erkek adına tescilini talep etmiştir. Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece muvazaa iddiasının sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK mad. 33)
Dava dilekçesindeki açıklamalar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davanın genel hükümlere dayalı muvazaalı satışın iptal ve tescili isteğine ilişkin bulunduğuna, taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davanın bu davadan ayrı olarak Aksaray 1. Aile Mahkemesinin 2013/922 Esas sayılı dosyasında görülmekte olduğunun anlaşıldığına, temyize konu eldeki dosyadaki talep TMK'nin 2. kitabından kaynaklanmadığına göre Aile Mahkemesi görevli olmayıp, uyuşmazlığın çözüm yeri 6100 sayılı HMK'nin 2.maddesi uyarınca belirlenecek Asliye Hukuk Mahkemesidir.
Görev kamu düzeni ile ilgili dava şartı olduğundan (HMK mad. 114/c) iddia ve savunma olarak ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen göz önünde bulundurulur (HMK mad.l15/1). Mahkemece, talebe yönelik görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/15098, K. 2019/7438, 12 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama