Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/2214 K.2018/10114

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davaya konu 2232 parsel sayılı taşınmazın, ortak muris ...'un ölümü ile taraflara miras olarak kaldığını, ancak murisin ölümünden itibaren davalı tarafından kullanılarak, vekil edeninin kullanımına izin verilmediğini açıklayarak, ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava çaplı taşınmaza el atma nedeniyle ecrimisil isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkeme tarafından, davalı vekili lehine, ret edilen kısım için 546,88 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinde.

“Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir” düzenlemesi getirilmiş olup, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde bu ücret Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülen davalar için 1.500 TL olarak tespit edilmiştir.

Hal böyle olunca davalı vekili lehine 1500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 546,88 TL ücretin davalıdan alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6.bendinin HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.