Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3050 K.2019/2814

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar Vildan ve Nilgün tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkilinin 838 parselde kayıtlı taşınmazın maliki olduğunu, müvekkilinin taşınmazına bitişik olan 837 nolu parsel sahibi davalının, müvekkilinin tapulu yerine duvar çekmek suretiyle müdahale ettiğini ve halen de müdahalesi ve tecavüzünün devam ettiğini, davalının müdahale ettiği yerden men’i ile müvekkilinin tapulu yerinde olan davalının yaptırdığı duvarın kal’ine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne ve fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 18,93 m2’lik tecavüzlü duvarın kal’ine karar verilmiştir. Hüküm, davalılardan ..... Uğur tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Hüküm, Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiştir. Sulh Hukuk Mahkemesinin bakacağı dava ve işler 1086 sayılı HUMK'un 8.maddesinde gösterilmiştir. Anılan maddenin 1.bendi hükmüne göre; miktar ve değeri 5000 TL'yi geçmeyen davalara Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılır. HUMK'un 1.maddesinde de görev, dava olunan şeyin değerine göre belirtilmiş ise, görevli mahkemenin tespitinde, davanın açıldığı gündeki değerin esas olduğu açıklanmıştır. Davacı, dava dilekçesinde dava değerinin 3.000 TL olduğunu belirtmiştir. Hakim, tarafların dilekçede gösterdikleri değerle bağlı değildir. Görev hususu kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece re’sen göz önünde bulundurulmalıdır.

Açıklanan bu esasa göre; mahkemece yapılması gereken, el atmanın önlenmesi ve kal istenen yerlere ilişkin değerleri yeniden keşif yaparak bilirkişi marifeti ile ayrı ayrı hesaplayıp bu değerlerin toplamının dava değerini oluşturduğu nazara alınarak, davanın açıldığı 13.12.2005 tarihi itibari ile Sulh/Asliye Hukuk görev sınırı olan 5.000 TL’yi de gözetmek suretiyle, görevli olup olmadığı hususunu belirlemek, sonucuna göre davanın esası hakkında karar vermek iken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.