Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3193 K.2019/2889

l

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.04.2013 tarihli dava dilekçesi ile 1.784 TL ecrimisile karar verilmesini istemiş, Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.493 TL ecrimisile karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Kararı temyiz eden davacı, dava dilekçesi ile 1.784 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini istemiş, Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.493 TL ecrimisile karar verilmiştir. Kabul ve ret edilen miktarın temyiz kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL'nin altında kaldığı açıktır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'da da bir karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından (6100 sayılı Yasa'nın 3. maddesi yollamasıyla) taraf vekillerinin temyiz isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.