Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3378 K.2019/3823

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 4205 ada 5 parselde bulunan taşınmaza, davacı ve davalının muris babaları tarafından 1968 yılında bir bina yapıldığını, dört katlı bu binanın murise ait olduğunu, dört kattan ibaret bu binanın bir katının ekmek fırını diğer katlarının da konfeksiyon imalatı yapan işyeri olarak kiraya verildiğini, tüm kira gelirlerinin davalı tarafından murisin ölümünden itibaren tahsil edildiğini belirterek, 01.10.2008-10.01.2013 tarihleri arasına ilişkin fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 5.000 TL (ıslahla talep arttırıldı) ecrimisilin dönem sonu itibarıyla işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazın Hazineye ait olduğunu, üzerindeki binayı tarafların babası 'in yapmadığını, ilk iki katın tarafların amcası tarafından yapıldığını ancak bu iki katın kullanılamayacak durumda olması sebebiyle davalı tarafından bu iki katın direklerinin ve tablasının yenilenerek güçlendirme takviyesi yaptırıldığını akabinde ise davalı tarafından 3. ve 4. katların yaptırıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01/10/2008-10/01/2013 tarihleri ile ilgili 6.649,00 TL ecrimisilin dönem sonları itibarıyla hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

1- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava konusu edilen 4 katlı bina tapu kaydında "3, 4 ve 5 nolu parsellere tecavüzlü" olarak belirtilmiştir. Yani bina 3, 4 ve 5 nolu parsellerin üzerindedir. Davacı taraf 4 katlı binanın tamamını dava konusu etmesine rağmen, talebin sadece 5 nolu parsele yönelik olduğunun kabul edilmesi isabetli değildir.

Ayrıca tapu kaydında bulunan "atölye 'e ait" şeklindeki şerh ve bilirkişi raporunda binanın üst tarafının atölye olduğunun belirlenmesi hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, 4 katlı binanın tamamının muris tarafından yapıldığının kabulü gerekmektedir. O halde ecrimisil hesabının 4 katlı binanın tamamı üzerinden yapılması gerekirken, sadece 5 nolu parsele isabet eden kısım üzerinden yapılması doğru değildir.

Kabule göre de; bilindiği üzere. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmüne yer verilmiştir. Anılan bu düzenleme karşısında uyuşmazlığın çözümlenmesine karar veren mahkemenin, kuracağı hükmün açık, net ve infaza elverişli olması gerekir. Ne var ki.

Mahkemece kurulan hükmün infaza elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır. Mahkemece hüküm fıkrasında, hüküm altına alınan miktarın ne kadarlık kısmının hangi döneme ait olduğu, hangi miktara hangi tarihten itibaren faiz işletileceği açıkça belirlenmemiştir.

O halde Mahkemece, her dönem için hükmolunan ecrimisil miktarı ve her dönem için faiz başlangıç tarihi açıkça belirtilerek hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde ("....6.649,00 TL ecrimisilin dönem sonları itibarıyla hesap edilecek yasal faizi ile birlikte...") hüküm kurulması doğru görülmemiştir.