Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3452 K.2019/4853

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahalenin men'i isteminin atiye bırakılmasına; dava konusu taşınmaz ile ilgili davalının işgal ettiği 01.01.2009-31.12.2009 dönemi için tahakkuk eden 55.740,00 TL ecrimisilin, işgalin başlangıcından itibaren kademeli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkili idarenin 751 ada, 9 parsel sayılı taşınmazın tam maliki olduğunu, davalı yanın hiçbir akdi ve yasal sebebe dayanmaksızın taşınmazın 13.371,00 m²'lik kısmını arsa olarak kullanmak sureti ile işgal ettiğini ileri sürerek müdahalenin men’i ile 01/01/2009-31/12/2009 tarihleri arası aylık 4.645,00 TL’den toplam 55.740,00 TL ecrimisilin dönem sonundan işleyecek kademeli faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu arsanın müvekkili ile davacı arasında imzalanan 07/12/2006 tarihli kira sözleşmesi uyarınca kullanıldığını, sözleşme süresinin 31/12/2007 tarihinde dolduğunu, söz konusu taşınmazın davacı idareden gelen yazı üzerine 2008 yılı içinde müvekkili şirket tarafından kiralandığını ve sözleşme imzalandığını, yapılan sözleşmenin süresinin 31/12/2008 tarihinde dolduğunu, 2009 yılı için davacı idareden kiranın yenilenmesine ilişkin herhangi bir istemin de gelmediğini, müvekkili şirket tarafından kira akdinin yenilenmediğini, davalı şirketin bu tarihten sonra kiralananı hiçbir şekilde kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin men’i isteminin atiye bırakılmasına; dava konusu taşınmaz ile ilgili davalının işgal ettiği 01/01/2009-31/12/2009 dönemi için tahakkuk eden 55.740,00 TL ecrimisilin, işgalin başlangıcından itibaren kademeli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu 9 parsel sayılı, 38.337 m² alanlı bostan vasıflı taşınmazın Selanik Kadısı Abdülkerim Vakfı adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında 07/12/2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin bulunduğu, dava konusu taşınmazda krokide B harfi ile işaretli 13.371 metrekare sahalı kısmının ... Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından 07/12/2006 tarihinde 3.800,00 TL aylık kira bedeli karşılığında 31/12/2007 tarihine kadar davalıya arsa olarak kiraya verildiği, bilahare idarenin yeni bedel üzerinden uzatılmasına yönelik teklifin karşı tarafça kabulü üzerine 01/01/2008 - 31/12/2008 dönemi için yenilendiği, davalının idarenin 01/01/2009 tarihinde başlayacak dönem için sözleşmenin yenilenmesine yönelik davetine icap etmediği sabittir .

Mahkemece yapılan keşifler sonrasında alınan bilirkişi raporlarında krokide (B) harfi ile gösterilen 13.371 metrekare alan içerisinde davalı tarafça kullanıldığı iddia edilen ve krokide (A) harfi ile gösterilen alanın kullanılmaya müsait olmadığı, krokide (B) harfi ile gösterilen ve davalı tarafça kullanıldığı iddia edilen ve açık depo olarak kullanıldığı iddia edilen alanda depolanmış malzeme bulunmadığı tespit edilmiştir.

Yine 24.10.2011 ve 07.01.2013 tarihli bilirkişi raporlarında davalının işgal ettiği alanlar tespit edilmiş ve bu alanlar için de ayrıca ecrimisil hesabı yapılmıştır. Bu alanların bilirkişi kurulu raporunda ve krokide (E) harfi ile gösterilen turnike geçiş yolu olduğu, alanın keşif sırasında terkedilmiş alan olarak kayda geçtiği; krokide (C) harfi ile gösterilen alanda ise basit yapının bulunduğu sabittir .

Somut olayda, davalı yanın, bilirkişi raporlarında tespiti yapılan alanlar dışında kullanımının olduğu eldeki dosyada ispatlanabilmiş değildir. Bu bahisle mahkemece davalının kullanımında olduğu tespiti yapılan alanlarla ilgili olarak bir değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle kira kontratına konu olan toplam alan üzerinden ecrimisil hesaplanarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.