Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3477 K.2019/4928

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tamamı davacıya ait dava konusu 4396 parsel bahçe vasfındaki taşınmazın ve üzerindeki konutun tamamının davalılar tarafından kullanıldığının 10 gün önce öğrenildiğini, davalıların dava konusu taşınmazı evlendikleri sene kullanmaya başladıklarını, bu nedenle müdahalenin önlenmesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık 10500 TL ecrimisilin yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalılar; dava konusu taşınmaz üzerindeki evin temelleri atıldığında davacı ile birlikte ikamet edildiğini, davalının diğer davalı eşi ile 2007 yılında evlenmesi üzerine diğer kardeşlerin de rızası alınarak taşınmazda oturduğunu, davacının davalıların bu evi kullanmasından haberi olduğunu ve bu zamana kadar itiraz etmediğini evin davacı ve kardeşleri ile birlikte yapıldığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmaz üzerindeki evin davalı ... ve kardeşleri ile birlikte yapıldığının ve yapıldığı esnada davacının bilgisi dahilinde olduğunun tanık beyanlarından anlaşıldığı, davacının yalnızca davalıyı mağdur etmek maksadıyla dava açtığı ve talebin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisile ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı vekilinin elatmanın önlenmesine yönelik temyiz itirazına gelince; Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683. maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; dosya arasına alınan tapu kayıtlarında dava konusu 4396 parsel 23.03.1992 tarihinde satış yoluyla tam hisse ile davacı adına kayıtlı bulunmaktadır. O halde dava konusu taşınmazın tamamında mülkiyet hakkı yalnızca davacıya ait olup davanın açılmasıyla davacının taşınmazın kullanımına muvafakatinin kalmadığı sabit olmakla mahkemece elatmanın önlenmesi yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.