Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3544 K.2019/4617

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve karşı davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı-karşı davalı vekili, tarafların murisinden kalan dava konusu 100 ada 49 numaralı parsel hakkında daha önce ecrimisil davası açıldığını ancak intifadan men koşulu oluşmadığından reddedildiğini belirterek söz konusu davanın açıldığı tarihte bu şart oluştuğundan 02.03.2011-30.09.2014 tarihleri için ecrimisil talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, intifadan men şartının oluşmadığını, kendisinin zorunlu ve faydalı masraflar yaptığını belirterek davanın reddini savunmuş ve 3.810 TL tazminatın yapıldığı tarihten itibaren faziyle davacı-karşı davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne 5.971,12 TL ecrimisilin davalı-karşı davacıdan tahsili ile davacı-karşı davalıya verilmesine, karşı davanın kabulüne, 3.810 TL zorunlu ve faydalı gider tazminatının davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine dair verilen karar, davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, ecrimisil; karşı dava ise, tazminat talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı-karşı davacı vekilinin 13.11.2014 havale tarihli karşı dava dilekçesinin 3. sayfasının 6 numaralı bendinde; 3.810 TL’nin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş olmasına rağmen, bu talep hakkında mahkemece hüküm fıkrasında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.