KÜNYE
8. Hukuk Dairesi 2018/3602 E., 2019/5277 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 119 ada 9 numaralı parselin boşandığı eşi olan davalı tarafından işgal edildiğini belirterek elatmanın önlenmesini ve ecrimisil talep etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan evin müvekkilinin babası tarafından yaptırıldığını, oturma hakkı olduğunu, dava şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile müdahalenin önlenmesine ve 1100 TL ecrimisil tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.
1. Davalı vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
6100 sayılı HMK’ye 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK’un 14.07.2004 tarih, 5219 sayılı Kanunla değişik 427.maddesi uyarınca, karar tarihinde temyiz sınırı 1.890 TL olup, temyiz konusu yapılan ecrimisil miktarı 1100 TL olduğundan temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır.
Temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayda da bir karar verilebilir.
2. Davalı vekilinin elatmanın önlenmesi yönünden temyiz itirazına gelince;
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2018/3602, K. 2019/5277, 20 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama