Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3668 K.2019/6052

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazın paydaş maliki olduğunu, taşınmazı satın aldığında boş olduğunu ve diğer paydaş malikin ... olduğunu, müvekkilinin emekliye ayrıldıktan sonra ev yapmak üzere taşınmaza geldiğinde davalının kendi payını kullanılmaz hale getirecek şekilde ev yaptığını gördüğünü, davalının taşınmazın kalan bölümünü de tavuk kümesi olarak kullandığını, evden arta kalan araziye müvekkilinin kullanılabilir bir ev yapmasının mümkün olmadığını belirterek, davalının el atmasının önlenmesini ve tecavüzlü yapıların kalini, aksi halde rayiç bedel karşılığında taşınmazın davalıya ya da müvekkiline devredilmesini, 5.000 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı, taşınmazı 213 m2 olarak ...'den satın aldığını, satın alırken tapu kaydına bakmadığını, sonradan taşınmazın 213 m2 değil 107 m2 olduğunu öğrendiğini, dava konusu taşınmazın tümünü satın aldığını sanarak buraya ev yaptığını ve 10 yıldır da oturduğunu, kalan kısımlara da ağaç diktiğini, davacının herhangi bir zararının olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin 03.12.2012 tarihli ve 2012/24 Esas, 2012/303 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 06.05.2013 tarihli ve 2013/4111 Esas, 2013/6916 Karar sayılı ilamı ile l atmanın önlenmesi ve yıkım taleplerinin kabulü gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 18.12.2013 tarihli ve 2013/402 Esas, 2013/755 Karar sayılı karar ile davalının 05.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölüme el atmasının önlenmesine, kal talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili ve davalının temyizleri üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesininr 22.04.2015 tarihli ve 2014/6352 Esas, 2015/6003 Karar sayılı ilamı ile bilirkişi raporunda (A), (C), (D) ile gösterilen bölümler için el atmanın önlenmesi, (A) ve (B) ile gösterilen bölümler için kal kararı verilmesi,

ayrıca davacının payına yönelik el atmanın önlenmesine dair hüküm kurulması gerektiği belirtilerek karar tekrar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen 02.10.2015 tarihli karar ile el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, 05.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 32 m2'lik temel, (B) gösterilen 77 m2'lik ev, (C) ile gösterilen 18 m2'lik alana davalının müdahalesinin menine ve yapılan yapıların kal'ine, ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu taşınmazda mülkiyet hakkı bulunan davalının taşınmazın tamamından el çektirilmesi sonucunu doğuracak şekilde mutlak olarak el atmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru değilse de, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle hüküm fıkrasının 1. bendine “davalının” kelimesinden sonra gelmek üzere “davacının payına yönelik olarak” ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek onanması gerekmiştir.