Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/3993 K.2019/4163

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, mal rejiminin tasfiyesi ile evlilik birliği içerisinde edinilen davalı adına kayıtlı mesken ile ilgili olarak altınlarının bozdurularak ve miras yolu ile gelen parası ile yapmış olduğu katkıya karşılık taşınmazın paylaştırılmasını talep etmiş, dava değeri fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL olarak bildirilmiştir. Davacının 17.01.2016 tarihinde vefatı ile davaya yasal mirasçıları ... ve ... tarafından devam edilmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur. Davalının 11.07.2014 tarihinde vefatı ile yasal mirasçısı ... dahili davalı olmuştur.

Mahkemece, verilen ilk kararda davanın kabulü ve taşınmazın satılarak taraflar arasında yarı oranında paylaştırılmasına karar verilmiş; davalı tarafından yapılan temyiz itirazı üzerine Daire 2014/14161 Esas ve 2015/22644 Karar sayılı ilamıyla iddianın ileri sürülüş şekline göre davanın, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin olduğu toplanan delillerin bu çerçevede değerlendirilip davacı tarafın dava konusu ettiği taşınmazla ilgili edinme tarihine göre alacağı olup olmadığının tespiti gerektiğine işaret edilerek hüküm bozulmuş, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davacı mirasçıları vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı mirasçıları vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece; dava konusu meskenin davalı tarafından satış yolu ile 09.07.1990 tarihinde edinildiği, eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli bulunduğu, davacı tarafın ziynetlerini bozdurarak, babasından kalan miras payı ile aldıklarını bu şekilde katkıda bulunduğunu iddia ettiği, tüm dosya kapsamı, toplanan delillerden davacı vekili tarafından Şanlıurfa 2.Bölge Tapu Müdürlüğüne başlıklı el yazısı ile yazılmış belge fotokopisi dışında başkaca delil sunulmadığı gibi ziynet bozdurarak da katkıda bulunduğunu davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle ret kararı verilmiştir.

Dosyadaki bilgi, belge ve beyanlar incelendiğinde ziynetler yönünden karar yerinde olmuş ise de davacı tarafın mirasen kalan taşınmaz satımı ile katkı iddiasının reddedilmesinin dosya kapsamı ile örtüşmediği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlık incelendiğinde taraflar 23.05.1964 tarihinde evlenmiş olup, 15.08.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 27.09.2012 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmıştır. Tasfiyeye konu edilen 10 nolu mesken, eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu 09.07.1990 tarihinde davalı erkek adına satın alınmıştır.

Davacı taraf dava dışı kardeşi ile kendisine babalarının vefatı üzerine 30.04.1964 tarihinde intikal eden 524 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilgisini gösterir evrakı dosyaya sunduğu gibi, 21.02.2012 tarihli cevap ve 14.05.2012 tarihli ikinci cevap dilekçeleri içeriğinden davacının kişisel malı olan bu dava dışı taşınmazın varlığının ve evlilik birliği içinde satıldığının davalı tarafça da doğrulandığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; dava konusu mesken alımında davacı kadının miras malı ile katkıda bulunduğu kabul edilerek tasfiyenin gerçekleştirilmemesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; ilgili tapu müdürlüğünden dava dışı 524 ada 1 parsel sayılı taşınmazın intikal ve satım işlemleri gösterir resmi senetleri de içerir şekilde tedavül kayıtlarının getirtilmesi, dava dışı 1 parselin (davacı kadının miras hissesi gözetilerek) ve dava konusu 10 nolu meskenin 09.07.1990 tarihi itibariyle değerleri tespit edilip oranlanarak davacının katkı oranı belirlenmesi, katkı oranı ile dava konusu meskenin dava tarihi itibariyle değeri çarpılmak suretiyle davacı murisin katkı payı alacağının hesaplanması olmalıdır. Mahkemece, delillerin yanılgılı değerlendirmesiyle ve dosya kapsamına uygun düşmeyen şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni yapılmıştır.