Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4189 K.2019/5748

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar, mirasbırakanlarından intikal edip maliki oldukları 152 ada 1 parsel, 153 ada 2 ve 3 parsel ... taşınmazlara davalı ... tarafından çöp ve moloz döküldüğünü ileri sürerek elatmasının önlenmesine, taşınmazların eski hale getirilmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., taşınmazlara bir dönem çöp dökülmesine rağmen sonrasında dökülen çöp ve molozların çevre inşaatlardan kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle 1 ve 2 parsel ... taşınmazlara davalının elatmasının önlenmesine, 2 parsel ... taşınmaza müdahale bulunmadığı gerekçesiyle bu parsele yönelik davanın reddine, 17.180 TL eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsiline ve ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

1. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince;

Çekişme konusu 1 parsel ... taşınmazın elatılan bölümünün değerinin 67.421 TL, elatılan 2 parsel ... taşınmazın değerinin 92.671 TL olup, Mahkemece, 17.180 TL eski hale getirme bedeli ile 6.986 TL ecrimisil verildiğine göre davanın kabul edilen kısmının 184.258 TL olduğu, yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre davacı lehine 16.455 TL vekalet ücreti verilmesi gerekirken 17.595 TL vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK mad. 370/2).