Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4258 K.2019/9613

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., dava konusu maliki olduğu 22 nolu meskenin davalı tarafından altı yıldır kullanıldığını ileri sürerek elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mülkiyet hakkından kaynaklanan el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 190 ada 39 parselde 22 numaralı meskenin davacı adına kayıtlı olduğu sabittir.

Eldeki dava, davalının çekişme konusu davacı adına tapuda kayıtlı taşınmazı fuzulen işgal ettiği iddiası ile açıldığına göre; anılan isteğin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerinden kaynaklandığı ve uyuşmazlığın çözümünün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevinde bulunduğu kuşkusuz olup, asliye hukuk mahkemesince işin esasının incelenmesinde, hukuken geçerli bir kira ilişkisinin varlığının saptanması halinde davanın reddedilmesi, aksi halde sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği izahtan varestedir.

Görev, kamu düzeniyle ilgili olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması zorunlu bir usul kuralıdır. Hal böyle olunca, davaya konu uyuşmazlığın çözümlenmesi Asliye Hukuk Mahkemelerinin görev alanına girdiğinden, Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm tesis edilmesi doğru değildir.