Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/4775 K.2020/1912

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde ve yargılama aşamalarında tarafların 07.08.1999 tarihinde vefat eden murisi ...’nın adına tapuda kayıtlı olan ve ... Mahallesi ... Sokak No: 3 ... adresindeki iki katlı ve garajı mevcut taşınmazın zemin katında kiracının oturmakta olduğunu ve üst katında ise vekil edeninin annesi olan davalının oturmakta olduğunu, bu taşınmazın yanı sıra yine tarafların murisinden inkikal eden ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ...

Sanayi Sitesi 40 Blok 76-77-79 numaralı dükkanların da kirada olup 1999 yılından beri dükkanların kirasını davalının almakta olduğunu açıklayarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere belirtilen iki katlı ve garajı bulunan taşınmaz ile dükkan niteliğindeki diğer taşınmazlardan müvekkilinin mirasçı ve paydaş olarak hissesine düşen ancak davalı tarafından müvekkiline ödenmeyen taşınmaz gelirleri nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak üzere 50.000,00 TL ecrimisil miktarının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ve yargılama aşamalarında zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının ancak dava tarihinden geriye doğru azami beş yıllık süre için ecrimisil talep edebilip murisin vefat tarihi olan 07.08.1999 tarihinden itibaren vekil edeninden ecrimisil talep edemeyeceğini, müvekkilinin dava konusu taşınmazlara yönelik olarak davadan önce ihtar çekilerek intifadan men edilmediğini, bu nedenle de vekil edeninden dava tarihinden önce ecrimisil talep edilemeyeceğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 44.919,00-TL ecrimisil bedelinin dava tarihi 13/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemlidir.

Yemin; bir tarafın mahkeme önünde belirli bir vakıanın doğruluğu konusunda yasanın öngördüğü şekilde yaptığı beyandır. İspat yükü altında bulunan taraf delil listesinde bulunması koşuluyla uyuşmazlığı çözüme bağlayıcı bir vakıa hakkında hasmına yemin teklifinde bulunabilir. (HMK mad. 225 vd.).

Somut olayda ise Mahkemece, yazılı şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Davalı vekilinin yasal süresinde dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde açık bir biçimde yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. maddesine göre, herkes meşru vasıta ve yollarla mahkemelerde iddia ve savunma hakkına sahiptir.

Yine TMK’nin 6. maddesine göre iddia eden iddiasını ispatla mükelleftir.

Davalı taraf savunmanın ispatına ve davacı iddialarının çürütülmesine yönelik olarak yemin deliline dayandığına göre davalı tarafa mahkemece, yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılması, bu hakkını kullanmak isteyip istemediği sorulması ve kullanmak istediği takdirde usulüne uygun bir biçimde davacının 6100 sayılı HMK'nin 228 ve devamı maddeleri gereğince davet edilip yeminli beyanına başvurulması, iddia ve savunma çerçevesinde toplanmış ve toplanacak delillere göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.