Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2018/5298 K.2020/5427

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkiline ait taşınmaza komşu parselde bulunan inşaatın taşkın olması sebebiyle eltmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, taşınmaz sınırının 40 yıldır aynı olduğunu, inşaat yapılırken davacının, müvekkilinin murisine muvafakat verdiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, A ve B harfli yerden müdahalesinin men'ine, tecavüzlü alandaki duvar ve yapının kal'ine, davacı tarafın ecrimisil isteminin kabulü ile 01.10.2008-29.04.2013 tarihleri arası dönem için 2.977,58 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, davacı vekilinin talebi üzerine mahkemece maddi hataya dayanılarak hükmün 2. paragrafında yazılı 29.04.2013 ibaresinin 24.09.2013 olarak düzeltildiği şerh edilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, dava dilekçesinde ecrimisil talebiyle birlikte dönem sonlarından itibaren faize hükmedilmesi talep edilmiştir. Mahkemece 2.977,58 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş ise de, Mahkemece faiz yönünden verilen karar infaza elverişli değildir. Hüküm fıkrasında açıkça miktarlar ve faiz başlangıç tarihleri gösterilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.